Attack on New Democracy`s MP Giorgos Koumoutsakos during a protest of Pontic origin Greeks, at Syntagma sq, on Nov. 5, 2015 / Ξυλοδαρμός του Γιώργου Κουμουτσάκου κατά την διάρκεια διαμαρτυρίας Πόντιων στην πλατεία Συντάγματος, στις 5 Νοεμβρίου, 2015
Attack on New Democracy`s MP Giorgos Koumoutsakos during a protest of Pontic origin Greeks, at Syntagma sq, on Nov. 5, 2015 / Ξυλοδαρμός του Γιώργου Κουμουτσάκου κατά την διάρκεια διαμαρτυρίας Πόντιων στην πλατεία Συντάγματος, στις 5 Νοεμβρίου, 2015

H εποχή μας είναι εποχή σύγχυσης. Σε μία ανερμάτιστη, εδώ και δεκαετίες, κοινωνία, σε μία κοινωνία χωρίς αληθινούς διανοουμένους, σε μία κοινωνία που αγωνίζεται εναγωνίως να «την κάνει» (στο εξωτερικό κυρίως), σε ανθρώπους που δεν θέλουν να μειώσουν καθόλου τα καθημερινά τους στάνταρ, είναι φυσικό επόμενο να προκύπτουν μπερδέματα επιχειρηματολογίας ακόμη και σε αυτούς που (υποτίθεται ότι) βλέπουν αυτή την παρακμή…

Στην ανάρτηση του φίλου Herr K «Αντιπατριωτισμός και ταξική νεύρωση», αναπαράγεται άρθρο ιστολογίου, που αναλύει το πως η μετανεωτερική Αριστερά έχει συνθηκολογήσει και έχει χάσει τα πατριωτικά της ανακλαστικά. Η λεγόμενη απο- εδαφικοποίηση αυτής της Αριστεράς είναι ένα δεδομένο, σαφής επίσης είναι και η ακροδεξιά ριζοσπαστικοποίηση των πάλαι ποτέ μικροαστικών στρωμάτων που έχουν βίαια προλεταριοποιηθεί σε συνθήκες κρίσης.

Συμφωνούμε απόλυτα. Μόνο που σημασία έχει ποιος κάνει την κριτική και τι πλαίσιο δίνει σε αυτήν. Διαβάζουμε » Άλλωστε το γεωπολιτικό πλαίσιο και η ιστορικότητα κάθε χώρας ή εθνότητας, επηρεάζει και την φύση των κινημάτων, ώστε η υποστήριξη αναρχικών ομάδων στην Τουρκία και στη Συρία, στον δίκαιο εθνικό αγώνα των Κούρδων, να είναι απόλυτα ορθολογική ή η πατριωτική φύση αριστερών κινημάτων, ακόμα και εντός Ε.Ε, να είναι αγώνας κοινωνικής ύπαρξής των ανθρώπων (Καταλωνία, Βάσκοι, Ιρλανδία, κλπ), για να μη μιλήσουμε για τα Λατινοαμερικανικά ιθαγενικά κοινωνικά κινήματα». Εάν δεν είσαι αριστερός- σαν αυτούς που κατηγορείς- τότε από πού και ως πού οι Καταλωνοί, οι Βάσκοι, οι Κούρδοι, οι Ζαπατίστας και οι αναρχικοί στην Τουρκία είναι δείκτες σύζευξης πατριωτισμού και κοινωνικής δικαιοσύνης; Μάλλον σου λείπει το κοινωνικό υποκείμενο και το αναζητείς όπου βρεις. Ή διολισθαίνεις σε έναν ανεδαφικό ρομαντισμό αναζήτησης ταυτότητας σε υπο-ομάδες και μειονότητες παντός είδους.

Διαβάζουμε «Αυτή η έντονη αλλοτρίωση, έχει ως χαρακτηριστικό την – σχεδόν νευρωτική – ενοχοποίηση όσων θεωρούνται πατριώτες, δηλαδή … «εθνικιστές». Η διεκδίκηση μάλιστα, κάθε λογής ατομικών δικαιωμάτων, ως πεμπτουσία των κινημάτων αυτών, εκφράζεται σχεδόν αυταρχικά, ενάντια στην εθνική κοινωνία και όχι  ενάντια στο δυναστικό κράτος (το οποίο «κατοικείται» και από τις …δικές μας «προοδευτικές» Μ.Κ.Ο). Δεν αποτελεί, δηλαδή αντι-ιεραρχική διεκδίκηση για τη δημιουργία νέας πολιτικής κοινωνίας, αλλά εκφράζεται αποκλειστικά ως ναρκισσιστική αντι-κοινωνική πολεμική». Άντε πάλι, το δυναστικό κράτος που «το έχουν» οι ΜΚΟ και οι εθνομηδενιστές, και από αυτό ασκούν την αντικρατική τους πολιτική, καθώς το κράτος αλώθηκε από αυτούς που δεν το θέλουν και κάνουν οτιδήποτε για να το καταργήσουν ως πούροι διεθνιστές. Άντε πάλι, η εναλλακτική πολιτική κοινωνία (ή κοινωνία των πολιτών;) που θα εγερθεί κάποτε και θα σώσει την χαμένη μας αξιοπρέπεια. Τη θέση του προλεταριάτου πήρε αυτή η κοινωνία, σε χειρότερο επίπεδο. Διότι τουλάχιστον οι τότε δογματικοί της Αριστεράς καθημερινά δούλευαν και θυσιάζονταν για αυτό το δέον Είναι (πολέμαγαν, εξορίζονταν, κάναν οικογένειες και παιδιά). Εισάγονται λοιπόν γενικεύσεις και ευσεβείς πόθοι για να αποφύγει κανείς να δει ότι ο πραγματικός εθνομηδενισμός έχει να κάνει με μακρές διαδικασίες κοινωνικού και αξιακού χαρακτήρα, που δοκιμάζονται καθημερινά από τον καθένα μας- και όχι από τις δηλώσεις του κάθε Φίλη. Επιλέγεται ως όραμα το ανέφικτο μίας εναλλακτικής πολιτικής κοινωνίας και όχι η στήριξη και η ενδυνάμωση της κοινωνίας που έχει κράτος και επιλέγει να ζήσει με αυτό. Γι αυτό και από αυτούς τους κύκλους ακούς συχνά αποστροφές του λόγου για γραφειοκρατίες, πελατειακό κράτος και τα συναφή εν είδει σλόγκαν, που ομοιάζουν με επιχειρηματολογίες Κυριάκου και Άδωνι. Ο αισχρός νεοφιλελευθερισμός συμμαχεί εν τοις πράγμασι με την «πατριωτική αριστερά» (αυτού του είδους) όσο και με την κοσμοπολίτική, διεθνιστική αριστερά.

Advertisements

3 thoughts on “Σύγχυση

  1. Μανώλη καλημέρα,
    σχολιάζεις δύο σημεία. Επ’αυτών:

    1. Δεν είναι πρόδηλο ότι τα κινήματα που αναφέρονται αποτελούν σύζευξη εθνικού και κοινωνικού; Οσο για τους Τούρκους αναρχικούς δείχνουν ότι το εθνικό ζήτημα δεν αποτελεί ταμπού για αυτούς. Το «σου λείπει το κοινωνικό υποκείμενο» είναι μια ερμηνεία σου – σωστή ή όχι- αλλά παντως δεν βλεπω να προκύπτει από το κείμενο. Αναφέρεσαι υποτιμητικά στις «μειονότητες» ή κάνω λάθος; Πάντως οι συγκεκριμένοι λαοί δεν αποτελούν μειονότητα στη χώρα τους.

    2. – «ο πραγματικός εθνομηδενισμός έχει να κάνει με μακρές διαδικασίες κοινωνικού και αξιακού χαρακτήρα». Πολύ σωστό. Υπάρχει στο κείμενο ο ισχυρισμός περί του αντιθέτου;
    – «θυσιάζονταν»: προτείνεις ο συντάκτης του κειμένου ή όσοι συμφωνούμε με αυτόν, να κόψουμε πχ ένα δάκτυλο;
    – «Γι αυτό και από αυτούς τους κύκλους ακούς συχνά αποστροφές του λόγου για γραφειοκρατίες, πελατειακό κράτος και τα συναφή εν είδει σλόγκαν , που ομοιάζουν με επιχειρηματολογίες Κυριάκου και Άδωνι.» Είναι κάτι καλό η γραφειοκρατία ή το πελατειακό κράτος;
    – «Επιλέγεται ως όραμα το ανέφικτο μίας εναλλακτικής πολιτικής κοινωνίας και όχι η στήριξη και η ενδυνάμωση της κοινωνίας που έχει κράτος και επιλέγει να ζήσει με αυτό.» Μπορεί να έχεις δίκιο. Τι θα σήμαινε για σένα, πρακτικά, «ενδυνάμωση της κοινωνίας»;

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Επ’ αυτών λοιπόν:

      1. Δεν είναι πρόδηλο. Αντίθετα, όπως θα γνωρίζεις, υπάρχει εκτενής βιβλιογραφία για την ανάδειξη των μικρο- εθνικισμών και τί σημαίνει αυτό για το «έθνος- κράτος». Οι μειονότητες, για μένα, είναι μία ακόμη εκδοχή της «επίθεσης» στο έθνος- κράτος, το οποίο εγώ τουλάχιστον υποστηρίζω,
      2. Στο «κόψιμο του δακτύλου» είναι το θέμα. Ακριβώς! Έχει κάποιος δίκαιο όταν μπορεί να διεκδικεί και να το πραγματώνει καθημερινά. Αλλιώς έχουμε την εικόνα καταγγελλόντων των καταγγελλόντων των καταγγελλόντων που είναι όλοι τους το ίδιο στην καθημερινότητά τους. Εάν εσύ που επιθυμείς ανατροπές, αρκείσαι σε αυτό, τι να πω και εγώ ο «τσιπρικός» (χα χα χα),
      3. Η γραφειοκρατία και το πελατειακό κράτος είναι ιστορικά μεγέθη που πρέπει να αναλυθούν σοβαρά, δεν είναι αναθέματα και εξορκισμοί. Για εμένα δεν είναι αυτονόητα αρνητικά,
      4. Ενδυνάμωση της κοινωνίας είναι οι άλλες ζωές όλων μας. Περισσότερη υπευθυνότητα, λιγότερα λόγια, ταπεινότητα, σύνεση, γνώση, αξιοπρέπεια, εκούσια φτώχεια, ιδεολογία, κα. τέτοια παρωχημένα
      Ευχαριστώ!

      Μου αρέσει!

  2. Περαιτέρω λοιπόν, ναι για ποιο «κόψιμο δακτύλου» μιλάμε. Μιλάμε για αυτούς που σε εποχές κρίσης και μνημονίου γίνονται προιστάμενοι και κάνουν ταξίδια στας Ευρώπας, μιλάμε για αυτούς μήπως που μιλούν για δημογραφίες και υπογεννητικότητες χωρίς γυναίκες και παιδιά, μιλάμε μήπως για αυτούς που δεν μπαίνουν ποτέ στα δύσκολα και κρίνουν απ΄έξω, όταν σε κάποιους από εμάς μα βγαίνει πραγματικά ο πισινός για να μεγαλώσουμε τα μελλοντικά θύματα της εποχής? Ξέρω εγώ, τελικά πρέπει να γίνουν και κάποιες τέτοιες συζητήσεις- όλες οι άλλες έγιναν…[ εννοείται ότι δεν προσβάλλω τις ζωές των άλλων, αλλά δεν μπορείς να τα έχεις όλα στη ζωή]

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s