MHTSOTAKHS

To Μεξικό έχει κοινά στοιχεία με την Ελλάδα. Δεν είναι μόνο το κλίμα, η ιστορία και οι γυναίκες. Όταν θα γίνει πρωθυπουργός ο Κυριάκος, η Ελλάδα θα προσπαθήσει να γίνει ένα Μεξικό των Βαλκανίων- τηρουμένων των πληθυσμιακών και άλλων αναλογιών.

Η εκλογή Κυριάκου στην ηγεσία της αντιπολίτευσης έδειξε πολλά πράγματα. Η ιδιότυπη συμμαχία ΣΥΡΙΖΑ- Καραμανλή απορρόφησε τη δυναμική της λαϊκής δεξιάς, και άφησε τους άλλους σε αναζήτηση ιδιοπροσωσπίας- την βρήκαν στον Κυριάκο.

Πλέον τα όρια του «συμπονετικού Μνημονίου» [ «Η ηγεσία Τσίπρα εκφράζει τον Σημιτισμό στην συμπονετική μορφή του. Με τέτοια φαινόμενα φτώχειας είναι αδύνατο να επανεκκινηθεί το όραμα του 96:  Προτεραιότητα λοιπόν στην «ανθρωπιστική κρίση» για να υπάρξει η «παραγωγική ανασυγκρότηση» δηλαδή η μετωνυμία του «εκσυγχρονισμού» . Και εδώ το λευκό κολάρο του δημοσίου επικρατεί ,η δε γνώση για την αδυναμία του να χρηματοδοτηθεί προσβλέπει  σε ένα υγιή κρατισμό μέσω ηθικών κρατικών επιχειρήσεων»] υπάρχουν και απέναντι τους είναι ο Κυριάκος.

Απέναντι απ’ αυτό το συμπονετικό Μνημόνιο βρίσκεται ένα αφήγημα εργατικότητας, νεαρότητας, εκσυγχρονισμού και δυτικισμού. Είναι ένα αφήγημα που γοητεύει την life style φτωχοποίηση και την οριστική απεμπόληση του «εθνικού» [διόλου τυχαία η εκλογή Κυριάκου στηρίχθηκε από κοσμοπολίτικα μικροαστικά, σε κινητικότητα, ρεύματα]. Είναι ένα αφήγημα που εκμεταλλεύεται ψυχολογικά την απουσία εργατικότητας και σοβαρότητας στην αριστερά εν γένει. Το λεγόμενο «αφού είστε ερασιτέχνες και αφού δεν γίνονται πολλά πράγματα, αφήστε τα στους ειδικούς» (!)

Τί είναι λοιπόν το Μεξικό; Το Μεξικό είναι η νεοφιλελεύθερη (α λα λατίνα) απάντηση στην μεταμοντέρνα αριστερά της άλλης Λατινικής Αμερικής. Ισχυρή κεντρική διοίκηση νέων και μορφωμένων, που ανήκουν ή έχουν επιστρατευθεί από παραδοσιακά πελατειακά δίκτυα, με σπουδές όμως στις ΗΠΑ, και από εκεί και πέρα εκχώρηση ιδιοκτησιών, δικαιωμάτων εκμετάλλευσης και ολόκληρων επαρχιών σε διεθνικά δίκτυα ανταλλαγών, στη μαύρη οικονομία, στην πορνεία, στα ναρκωτικά, στα όπλα. Όσοι δεν μπορούν, φεύγουν για τις ΗΠΑ. Η μορφωμένη αστική τάξη των μεγάλων πόλεων είναι και εργατική και ισχυρή.

Το Μεξικό δεν είχε ποτέ δοτές κυβερνήσεις ούτε τεχνοκράτες Πρωθυπουργούς. Λόγω μίας μακραίωνης πολιτικής παράδοσης ανεξαρτησίας και κοινωνικών αγώνων, η μεσαία τάξη της χώρας επιλέγει να την κυβερνήσουν «σόγια» (κεντροδεξιά ή κεντροαριστερά) που έχουν τεχνογνωσία, ξέρουν τη δουλειά, και συντηρούν δίκτυα αμοιβών σε όλα τα επίπεδα.

Βέβαια, οι συγκρίσεις σταματούν εδώ. Το Μεξικό είναι πελώρια χώρα, με εκατομμύρια πληθυσμό και συνεχείς γεννήσεις και με ισχυρή οικονομία (και πετρέλαιο). Ακόμα χειρότερα, λοιπόν, για εμάς!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s