Πατησίων 298, το ευγενές αθηναϊκό κτίριο που γκρεμίστηκε το 2016

patision1-thumb-large

Πηγή

Ηταν ένα μεγάλο σπίτι, που ακολουθούσε την ευγενή παράδοση του αθηναϊκού νεοκλασικισμού, με την αυστηρή, ατόφια και καθαρά αττική ατμόσφαιρα. Ακροκέραμα, αρμονία, τόξα, και πρόπυλο που σχημάτιζε ένα προτεταμένο εξώστη, στο ύφος που βλέπει κανείς σε πολλά σπίτια του 19ου αιώνα αδιακρίτως μορφολογίας, από τα γεωργιανά σπίτια της Αγγλίας ώς τα σπίτια του ρωσικού κλασικισμού. Αυτή η διαμόρφωση του έδινε χάρη και θύμιζε και άλλες αθηναϊκές εκδοχές, με τοξοστοιχίες, όπως το διατηρητέο σπίτι δίπλα στο Μουσείο Ακρόπολης, Μακρυγιάννη και Χατζηχρήστου.

Το θυμάμαι σε κακή κατάσταση, που είχε επιδεινωθεί μετά τον σεισμό του 1999. Αλλά όταν ο Εδισον Βήχος άνοιξε εκεί το κατάστημα με τις κορνίζες, το σπίτι στεκόταν καλά. Ο Βήχος (1912-1994) ήταν ένας ρομαντικός σταρ του αθηναϊκού μεσοπολέμου, γνωστός ως Δάφνις στην καλλιτεχνική, βωβή ταινία του Ορέστη Λάσκου «Δάφνις και Χλόη». H νεανική μορφή του έμεινε να τον συνοδεύει για πάντα.

Advertisements

Ο οικονομικός πόλεμος στην πλάτη των προσφύγων

assets_LARGE_t_420_54639974_type13145

Πηγή

Εάν για την Ελλάδα το Προσφυγικό έχει δημιουργήσει «πονοκεφάλους» σε όλα τα επίπεδα, κάποιες άλλες χώρες έχουν αποκομίσει σημαντικά οφέλη από τις μεταναστευτικές ροές. Περαιτέρω οφέλη αναμένονται μάλιστα από τη στιγμή που η ΕΕ εφαρμόζει πολιτικές εργασιακής ευελιξίας, ώστε να εντάσσονται στην αγορά εργασίας ήδη από το πρώτο διάστημα άφιξής τους πρόσφυγες και μετανάστες. Αναφορικά με την ανησυχία Ευρωπαίων εργαζομένων, μήπως, λόγω προσφύγων, οι μισθοί τους δεχθούν πιέσεις προς τα κάτω και η ανεργία αυξηθεί, το ΔΝΤ εκτιμά ότι οι δυσμενείς συνέπειες θα είναι περιορισμένες και προσωρινές. Σημειώνει χαρακτηριστικά ότι η αντικατάσταση των μεν από τους δε είναι πολύ μικρή, σε συνδυασμό με το ότι, όσο μεγαλώνει το εργατικό δυναμικό τόσο αυξάνονται οι επενδύσεις.

Στην Τουρκία, ο μεγαλύτερος προσφυγικός πληθυσμός του κόσμου που έχει βρει «καταφύγιο» στη χώρα ενδέχεται, σύμφωνα με το Reuters, να «ευθύνεται» εν μέρει για την αύξηση του ρυθμού ανάπτυξης της τουρκικής οικονομίας το γ’ τρίμηνο. «Εχουμε λογικά στοιχεία και αποδείξεις πως είτε οι δαπάνες των 2,6 εκατ. Σύρων προσφύγων είτε της κυβέρνησης ήταν ένα από τα βασικά στοιχεία που οδήγησαν στη θετική έκπληξη της οικονομικής ανάπτυξης το 2015», σχολίασε ο οικονομολόγος της Is Investment, Μουαμέρ Κομουρτσούογλου. Οικονομολόγοι εκτιμούν πως δαπανούν τουλάχιστον 346 λίρες (117 δολάρια) τον μήνα, που ισοδυναμεί με το 0,5% του ΑΕΠ. Από την άλλη πλευρά βέβαια, η εισροή των προσφύγων οδηγεί σε αύξηση των τιμών, ιδιαίτερα σε τρόφιμα και σε ενοίκια, με αποτέλεσμα ο ετήσιος πληθωρισμός να αυξηθεί κατά 9,58% τον Ιανουάριο.

Ο Διαλεχτός Της Άρνησης Κι Ο Ακριβογιός Της Πίστης

Το 2007 οι Α/Ε κυκλοφορούν το LP Ο Διαλεχτός της Άρνησης κι ο Ακριβογιός της Πίστης, τίτλος εμπνευσμένος από το ποίημα του Κ.Παλαμά: «Ο Γκρεμιστής». O δίσκος κινείται σε πιο rapcore και numetal ρυθμούς, πρωτόγνωρους για την Ελληνική Rap μουσική, καθώς το συγκρότημα πλαισιώνεται με live μπάντα (τύμπανα,κιθάρες,μπάσα) από μουσικούς με «βαριά ένσημα» στο χώρο του Ελληνικού Metal: Λ.Κριτσιμάς, Δ.Κουτσούκης και Λ.Πετρόπουλος.Αίσθηση προκαλεί η αναφορά σε πνευματικές προσωπικότητες (λιγότερο ή περισσότερο γνωστές) της χώρας μας όπως ο Νίκος Γκάτσος,ο Φώτης Κόντογλου,ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης,ο Κωστής Παλαμάς,ο Περικλής Γιαννόπουλος, ενώ χαρακτηριστική είναι και η γραφή των στίχων στο booklet του cd σε σύστημα πολυτονικό.

Στις 27 Φεβρουαρίου 1943 έφευγε από τη ζωή, σε ηλικία 84 ετών, ο σπουδαίος Έλληνας ποιητής Κωστής Παλαμάς. Ήταν βαριά άρρωστος όταν τον συνάντησε ο χάρος στο σπίτι του, στην οδό Περιάνδρου 3 στην Πλάκα. Λίγες μέρες νωρίτερα, στις 9 Φεβρουαρίου του 1943, είχε πάρει τη γυναίκα του Μαρία.

Το νέο του θανάτου του επιφανέστερου ποιητή της γενιάς του 1880 κυκλοφόρησε με αστραπιαία ταχύτητα στην κατοχική Αθήνα. «Χτες βράδυ μία είδηση ακατανόητη μας ήρθε. Μία είδηση ασύλληπτη. Ο Γέρο-Παλαμάς πέθανε. Είχαμε ξεχάσει πως ήταν θνητός» γράφει στο προσωπικό της ημερολόγιο η Ιωάννα Τσάτσου.

Από νωρίς το πρωί της 28ης Φεβρουαρίου πλήθος λαού άρχισε να συγκεντρώνεται στο Α’ Νεκροταφείο της Αθήνας για να αποτίσει το ύστατο χαίρε στον μεγάλο ποιητή, αλλά και για να εκφράσει τα αντικατοχικά του αισθήματα.

Στις 11 το πρωί άρχισε η νεκρώσιμος ακολουθία, χοροσταντούντος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Δαμασκηνού. Ο πνευματικός κόσμος της χώρας έδωσε βροντερό «παρών»: Σπύρος Μελάς, Μαρίκα Κοτοπούλη, Κωνσταντίνος Τσάτσος, Γιώργος Θεοτοκάς, Άγγελος Σικελιανός, Ηλίας Βενέζης, Ιωάννα Τσάτσου, Γιώργος Κατσίμπαλης, κ.ά.

Πηγή

Η Ευρώπη των Λαών

images

Πηγή

Although it was never proved that Waldheim himself committed atrocities during World War II, he was a lieutenant in army intelligence, attached to brutal German military units that executed thousands of Yugoslav partisans and civilians and deported thousands of Greek Jews to death camps from 1942 to 1944. Waldheim lied about his wartime service in the Balkans, maintaining that his military career ended in 1942 after he was wounded in a battle on the Russian front

Και πάλι η Γεωγραφία

015-underground-theredlist

Πηγή

Σκεφτείτε το μέγεθος, την έκταση και το βάθος της καταστροφής που έχει συμβεί από το 2009 και ύστερα (εγώ βέβαια επιμένω πως αυτή έχει ξεκινήσει νωρίτερα). Τώρα σκεφτείτε για μια στιγμή πόσο γελοίο ακούγεται το εξής: »Για ότι συμβαίνει στην Ελλάδα – δηλαδή για το μέγεθος, την έκταση και το βάθος της καταστροφής – φταίνε, πρώτον, οι 300.000 επιπλέον κρατικοί υπάλληλοι και δεύτερον, ότι δεν έγιναν μεταρρυθμίσεις». Καταλάβετε το, σας κοροϊδεύουν μπροστά στα μάτια σας.

Θα δώσω μια συμβουλή. Όσοι από τους λεγόμενους «Ευρωπαϊστές» – τους φανατικούς – ανήκουν σε ανώτερα κοινωνικόοικονομικά στράτα (στρώματα), προτιμότερο θα είναι να φύγουν από την Ελλάδα και να μετακομίσουν στο ευρωπαϊκό κέντρο. Τα επόμενα χρόνια στην Ελλάδα ο «Ευρωπαϊσμός», εάν δεν συνθλιβεί θα περάσει πολύ δύσκολα.

Η καταστροφή είναι πολύ μεγαλύτερη από ότι νομίζει ο πολίτης αυτής της χώρας γιατί δεν αφορά μονάχα την Ελλάδα. Είναι πλήρης και ολοκληρωτική η περιφερειακή καταστροφή και ερημοποίηση, γεγονός που σημαίνει – υπό τις παρούσες συνθήκες – μόνιμη υπανάπτυξη και υποβάθμιση για δεκαετίες. Δεν υπάρχει κανένας φορέας που θα μπορούσε να οδηγήσει την περιοχή σε περιφερειακή ανάπτυξη – ιδιαίτερα δε, εάν αποσταθεροποιηθεί και η Τουρκία, θα υπάρχει μια απόλυτη έρημος ανάμεσα στην Αυστρία, το Ιράν και την Αίγυπτο. Δεν αφέθηκε τίποτα όρθιο.

Δεν είναι μαλάκες αυτοί που διατηρούν την περιφέρεια τους συνεκτική και λειτουργική ενώ έχουν κάνει εμάς να χαιρόμαστε – σαν ηλίθιοι – όταν διαλύεται ή υποβαθμίζεται η δίκη μας (από την Ουκρανία μέχρι τη Γιουγκοσλαβία και από το Ιράκ και τη Συρία μέχρι τη Λιβύη, αυτές οι μαύρες τρύπες μας κατάπιαν). Έστησαν τις άμυνες τους, εξωτερίκευσαν τις κρίσεις τους, διέλυσαν και πολτοποίησαν το σύμπαν, μετατρέποντας χώρες σε χώρους και χωματερές, απομύζησαν και ρούφηξαν τα πάντα (από πληθυσμιακούς μέχρι ενεργειακούς πόρους) και τους γλείφουμε κιόλας. Δεν έχουμε κοινά συμφέροντα με το ευρωπαϊκό κέντρο, τον Ρήνο και τη μεγάλη ευρωπαϊκή πεδιάδα. Καταλάβετε το.

Δεν διδαχθήκαμε τίποτα από τη γεωγραφία και την ιστορία μας.

Η Γεωγραφία φταίει

fluechtlinge-russland-norwegen-fahrrad-2

Πηγή

Οι Ρώσοι οργανώνουν τις ροές των μεταναστών- προσφύγων προς την Νορβηγία, Φινλανδία (Οι Ρώσοι φταίνε). Οι Τούρκοι οργανώνουν τους μετανάστες- πρόσφυγες προς την Ελλάδα (Οι Τούρκοι φταίνε). Κατά το ανάλογο οι ταξιτζήδες που θα πάνε τις υποψήφιες/ υποψηφίους στον μαγικό κόσμο του X Factor, φταίνε αυτοί. Οι βόμβες είναι το σκηνικό. Βόμβες υπήρχαν πάντα. X Factor τώρα. (a propos, και ταξιτζήδες πάντα υπήρχαν)

How Whites Took Over America

Πηγή

Διάλογος μεταξὺ Ἰνδιάνου Ἀρχηγοῦ καὶ Λευκῶν ἔνοπλων προσφύγων ποὺ μόλις ἀποβιβάστηκαν γιὰ πρώτη φορὰ στὶς ἀνατολικὲς ἀκτὲς τῆς Ἀμερικῆς.

Ὁ Ίνδιάνος Ἀρχηγὸς ἀποστομώνεται μὲ τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ πρόσφυγα Εὐρωπαίου. Δὲν ἔχει τίποτα νὰ ἀπαντήσει στὰ εὐρωπαϊκὰ ἀντιρατσιστικὰ ἐπιχειρήματα, ὅτι ἡ «Γῆ ἀνήκει σὲ ὅλους»· ὅτι εἴμαστε ὅλοι ἄνθρωποι καταγόμενοι ἀπὸ τὸν ἴδιο πρόγονο· ὅτι ὁ «Ἰνδιάνος» εἶναι ἁπλῶς μιὰ κοινωνικὴ κατασκευή· ὅτι κακῶς ὁ Ἀρχηγὸς σκέφεται μὲ ὅρους «Ἐμεῖς-Ἐσεῖς»· ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξει πρόβλημα ἂν ζήσουν κι οἱ Λευκοὶ στὴν ἰνδιάνικη γῆ· ὅτι ἡ «πολύτιμη κουλτούρα του» δὲν θὰ πάθει τίποτα μὲ τὴν ἐγκατάσταση Λευκῶν· ὅτι περισσότερο μετράει τὸ τί εἶναι ὁ ἄνθρωπος μέσα του· ὅτι ἀκόμη κι ἂν οἱ Λευκοὶ καταλάβουν τὴν Ἀμερικὴ αὐτὸ θὰ γίνει τουλάχιστον 80 χρόνια μετά, ὅταν ὁ Ἰνδιὰνος θὰ ἔχει πεθάνει -ἄρα, τί τὸν νοιάζει;- ὁπότε καλύτερα ὁ Ἰνδιάνος Ἀρχηγὸς νὰ ζήσει τὴν ὑπόλοιπη ζωή του χωρίς μίσος· ὅτι ὑπάρχει Μία Ἀνθρωπότητα· ὅτι «ὁ μετανάστης εἶναι ἁπλὰ ἕνας ἄγνωστος φίλος»· ὅτι ἀφότου οἱ Λευκοὶ ἐγκατασταθοῦν καὶ ἀρχίσουν νὰ πληρώνουν φόρους θὰ γίνουν Ἰνδιάνοι ἀκριβῶς σὰν κι αὐτόν· ὅτι δὲν ἔγινε καὶ τίποτα ἂν τελικὰ χαθεῖ τὸ «πολύτιμο ἰνδιάνικο ἔθνος του» ἀφοῦ αὐτὸ λέγεται ἁπλῶς Ἐξέλιξη. «Γιατί μισεῖς τόσο πολύ;;» ρωτᾶ ὁ Λευκὸς τὸν Ἰνδιάνο. Καὶ δείχνοντάς του μιὰ δακρυσμένη εὐρωπαία προσφυγοπούλα, τὸν ρωτᾶ ἂν ἔχει κάτι ἐναντίον τῆς μικρῆς προσφυγοπούλας ποὺ ἔφυγε γιὰ νὰ γλιτώσει ἀπὸ τὶς θρησκευτικὲς διώξεις στὴν Εὐρώπη. Ὁ Ἰνδιάνος Ἀρχηγὸς ἀπαντᾶ ὅτι δὲν ἔχει τίποτα ἀλλὰ κουράστηκε μὲ ὅλα αὐτὰ καὶ δὲν θέλει τοὺς Λευκοὺς στὴ γῆ του. Τότε οἱ Λευκοὶ μὲ ἰαχὲς No racists on our streets τουφεκίζουν ὅλους τοὺς Ἰνδιάνους. Ὁ Ἀρχηγὸς Ἰνδιάνος ξεψυχᾶ μονολογώντας ὅτι δὲν εἶναι ρατσιστής!

Ο φονταμενταλισμός και ο ασκητικός μοναχισμός. Προβλήματα Πολιτικής και Θεολογίας

2E7F868C00000578-3321858-y_Amimour_28_was_also_involved_in_the_gig_attack-a-48_1447776810377

Πηγή

Σε μία συνέντευξή του στην Μοντ, ο Γάλλος πολιτικός στοχαστής Μαρσέλ Γκωσέ (Marcel Gauchet) και με αφορμή τις τρομοκρατικές επιχειρήσεις στο Παρίσι, διαπιστώνει τον ατομιστικό προσανατολισμό της προσχώρησης νεαρών ανθρώπων (και δυτικών κοινωνιών) σε δίκτυα ισλαμιστικού φονταμενταλισμού [1].

Η παρατήρηση για την αποχή των νεαρών αυτών- δυνάμει τρομοκρατών- από τα τζαμιά και τις ομάδες προσευχής των μουσουλμάνων μεταναστών, επιβεβαιώνει δύο απόψεις του Γκωσέ: πρώτον, ότι ο ισλαμικός φονταμενταλισμός είναι σύμπτωμα κοινωνιών που έχουν ήδη αναπτυχθεί και οργανωθεί στη βάση της εξόδου από την θρησκευτική οργάνωση του κόσμου- αυτό σημαίνει ότι το θρησκευτικό κοσμοείδωλο απουσιάζει, τόσο για τους Χριστιανούς όσο και για τους άλλους σε συνθήκες ώριμης παγκοσμιοποίησης, δεύτερον, ότι, ενώ σε μία παραδοσιακή θρησκεία η προσωπική πίστη μετρά λιγότερο από τα τηρούμενα τελετουργικά και αυτή η τυπολατρία είναι ουσιώδης στο εθιμικό Ισλάμ, η προσχώρηση του φονταμενταλιστή είναι κυρίως ατομική προσχώρηση. Πραγματικά, δεν τον ενδιαφέρει η μουσουλμανική κοινότητα και τα τοπικά της χαρακτηριστικά παρά σαν μία πρόφαση αιτιολόγησης (ανάλογα βέβαια και η τύχη των Παλαιστινίων ή των μεταναστών στα προάστια των δυτικών μεγαλουπόλεων). 

Αυτή η ατομική προσχώρηση όμως είναι ένα μέσο αυταπάρνησης του εαυτού ως ατόμου, καθώς συνειδητά επιλέγει το ανθρώπινο υποκείμενο να «θυσιαστεί» για έναν σκοπό που τον υπερβαίνει. Εάν μάλιστα ο στόχος είναι η επιθυμία της κατανάλωσης (ας προσέξει κανείς τους στόχους των επιθέσεων: πολυτελή ξενοδοχεία, συναυλιακά κέντρα, μπαρ, τουριστικοί προορισμοί, αλκοόλ και γυναίκες), που την έχει ο φονταμενταλιστής, καταλαβαίνουμε ότι αυτός ανοίγει πυρ εναντίον αυτού που γνωρίζει και που προσδοκά, αλλά και το οποίο αρνείται […..]