Friedrich_Schiller_by_Ludovike_Simanowiz

Και δες, ξαφνικά ήρθε ένας γέρος, κυρτωμένος βαθιά από τη θλίψη, το χέρι του δαγκωμένο από τη λυσσασμένη πείνα, όλα τα μάτια τον αποστράφηκαν με ντροπή, εγώ τον γνώριζα, έκοψε μία τούφα από τα γκρίζα μαλλιά του και την έριξε στο δίσκο των αμαρτιών και δες, αυτός βυθίστηκε, βυθίστηκε ξαφνικά στην άβυσσο, και ο δίσκος της συμφιλίωσης ανέβηκε ψηλά!

– Άκουσα τότε μια φωνή να αντηχεί από τον καπνό των βράχων: Χάρη, χάρη σε κάθε αμαρτωλό της γης και της αβύσσου! Μόνο εσύ είσαι χαμένος! [Οι Ληστές, Πράξη Πέμπτη, Σκηνή Πρώτη]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s