upl56d5d8cf8a8d8

 

Εδώ

Το σημαντικό είναι ότι η εν λόγω κριτική είναι έντονα αυτιστική και εγωκεντρική. Άσχετα με τα λάθη του ΣΥΡΙΖΑ που είναι πολλά, επικεντρώνεται σε ένα πλαίσιο στο οποίο απουσιάζει οποιαδήποτε γεωπολιτική ανάλυση. Στοιχεία της (λεγόμενης) γεωπολιτικής όπως το δημογραφικό και οι περιφερειακές συμμαχίες «θολώνουν» μπροστά στο ότι ο Τσίπρας δεν ήταν (έγινε) ο Τσε Γκεβάρα που θέλαμε να είναι. Η απογοήτευση δεν είναι η απογοήτευση της χώρας και των εαυτών μας, αλλά η απογοήτευση ότι ο εντολοδόχος δεν τήρησε την «ανάθεση» που του κάναμε. Κάτι σαν επανάσταση από το σαλόνι και την τηλεόραση. Κάτι σαν τους σπασμούς ενός ψυχωτικού που δεν θέλει να βλέπει το είδωλο του αποκομμένο από τον εαυτό του.

Όταν κάνει κάποιος αναφορά στο ότι τα όποια αριστερά πειράματα ανά τον κόσμο «πέτυχαν» (Βιετνάμ, Κούβα, Γιουγκοσλαβία του Τίτο), αυτό είχε να κάνει με ένα διαφορετικό διεθνές πλαίσιο, το οποίο επέτρεπε «ρωγμές», όταν κάνεις λόγο για μπλοκ συμμαχιών που κάποτε υπήρχαν και τώρα δεν υπάρχουν- αρκεί κανείς να θυμηθεί τις περιβόητες αγορές όπλων από την Αν. Ευρώπη από τον Μακάριο, όπως και την παρέμβαση των Σοβιετικών στην κρίση στο νησί τη δεκαετία του 1960-, όταν μιλάς για δημογραφική υστέρηση, ευκολία στη διαδικασία μετανάστευσης, αδυναμία οποιασδήποτε ουσιαστικής βούλησης να μείνω σ’ αυτό τον τόπο και να παλέψω, σε κοιτούν βουβοί ή κάνουν παρομοιώσεις πολέμων και καταστροφών. Τη στιγμή μάλιστα, που εκτός από δεκάδες ταλαίπωρους συμπολίτες μας που υποφέρουν άνεργοι και άστεγοι, η μεγάλη μάζα του κόσμου- μετά από έξι χρόνια σκληρού Μνημονίου- εξακολουθεί να κάνει εκδρομές με την πρώτη ευκαιρία και να ζει ωσάν να μην άλλαξαν και πολλά.

Βέβαια, ο Τσίπρας φταίει όπως έφταιγε και ο Σαμαράς. Ο μέσος Έλληνας έχει μία αντίληψη για την Ελλάδα ως κάποια περιφερειακή (τουλάχιστον) υπερδύναμη, που την εποφθαλμιούν όλοι και θέλουν να την εξαφανίσουν. Και ακόμη χειρότερα. Αυτό το ψέμα ούτε καν είναι πρόθυμοι να το υπηρετήσουν. Οπότε όταν προκύπτει ο (κάθε) Τσίπρας που μέσα στις δεδομένες συντεταγμένες κάνει αυτό που μπορεί να κάνει, τότε εγείρεται ο μέσος πολίτης της «υπερδύναμης» και κατηγορεί που δεν βγήκαμε από την Ευρώπη, που δεν κάναμε συμφωνίες με τους Ρώσους, που δεν κλείσαμε εμείς τα σύνορα, που δεν γυρίσαμε στην «δραχμή»- την ίδια ώρα που γελά με τα ανδρείκελα της Βόρειας Κορέας και περνά στα ψιλά την ακύρωση πολύ πιο εύρωστων αριστερών οραμάτων στην Λατινική Αμερική (περίπτωση Βενεζουέλας).

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s