2F71DE0CDF5E1894A657BBF679BDD80A

Για τον Μπέκετ δεν υπάρχει απάντηση στο πώς μπορεί να ειπωθεί το άφατο. Το ανέκφραστο παραμένει ανέκφραστο ό,τι κι αν κάνουμε. Αλλά πού μπορεί να οδηγήσει αυτός ο σκοτεινός σολιψισμός; Και πώς συμβαίνει ό,τι συγκινεί και ενθουσιάζει τους διανοουμένους στο έργο του να έχει τέτοια απήχηση και στο μεγάλο κοινό; Πώς καθηλώνεται ο αναγνώστης από κείμενα στα οποία δεν συμβαίνει απολύτως τίποτε; Από τον απόλυτο πεσιμισμό, που ωστόσο δεν εκφράζει κανέναν μηδενισμό ούτε και μισανθρωπία; Τέτοια είναι η νέα αίσθηση του τραγικού που κομίζει στη νεότερη λογοτεχνία ο Μπέκετ: η ανεπανάληπτη μείξη θλίψης και καγχασμού που προκαλεί το δηλητηριώδες χιούμορ που διαποτίζει σχεδόν κάθε σελίδα του.
Η πίστη στη γραφή είναι η μόνη, έστω και ατελής, πίστη που αναδύεται από το έργο και τη ζωή του Μπέκετ, του «τελευταίου των μοντερνιστών». Είναι εμφανέστατη και εδώ. Το είπε άλλωστε ο ίδιος παλαιότερα, με τρόπο μοναδικό στον Ακατονόμαστο: «Δεν μπορώ να συνεχίσω, θα συνεχίσω», Πηγή
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s