RaisingofLazarusBloch

Το θαύμα της Ανάστασης του Λαζάρου (=αυτός τον οποίον βοηθά ο Θεός) παρουσιάζεται εκτενώς στον Ιωάννη, στο 11ο κεφάλαιο. Η έμφαση δεν δίνεται τόσο στο θαύμα αυτό καθεαυτό όσο στη προϊούσα ομολογία πίστης των αδελφών του Λαζάρου, της Μάρθας και της Μαρίας, όπου για παράδειγμα η Μάρθα πιστεύει αρχικά ότι ο Χριστός θα ζητήσει το θαύμα από τον Θεό και θα εισακουστεί, για να φτάσει μετά στην ομολογία ναί κύριε, εγώ πεπίστευκα ότι συ ει ο Χριστός ο υιός του Θεού ο εις τον κόσμον ερχόμενος, και πάλι στην αμφιβολία μπροστά στον τάφο του Λαζάρου κύριε, ήδη όζει, τεταρταίος γαρ εστίν.

Αντιθετικά, οι Μαθητές και οι τριγύρω Ιουδαίοι είναι τυφλοί. Οι τελευταίοι νομίζουν ότι ο Χριστός ήλθε για να παρηγορήσει τους συγγενείς, όμως αυτός δεν πάει σπίτι τους, αλλά μένει έξω και προχωρά στον τάφο, τον βλέπουν να δακρύζει και να ταράσσεται, εμβριμώμενος εν εαυτώ, ενεβριμήσατο τω πνεύματι, ετάραξεν εαυτόν, το πολύ συγκινούνται με το θέαμα, αλλα δεν αρκεί αυτό, τινές δε εξ αυτών είπαν, ουκ εδύνατο ούτος ο ανοίξας τους οφθαλμούς του τυφλού ποιήσαι ίνα και ούτος μη αποθάνη; Ερώτηση δυσπιστίας και εχθρότητας.

Στον θεολογικό πυρήνα της η ιστορία συνοψίζεται στο γεγονός ότι ο Ιησούς δεν υπόσχεται να καταργήσει το θάνατο, αλλά επαγγέλλεται σ’ αυτούς που πιστεύουν στο πρόσωπό του τήν εσχατολογική ανάσταση,και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα. Αυτός που τώρα ζει φυσικά, δεν θα πεθάνει λόγω όχι της αναστολής του θανάτου όσο λόγω της υπέρβασης αυτού από την πίστη στη θεία ζωή. Τώρα, αυτή η υπέρβαση θα σφραγιστεί εις τον αιώνα.

Υπάρχουν δύο θάνατοι: ο σωματικός που είναι αναπόφευκτος, αλλά υπερβαίνεται δια της πίστης και στα έσχατα δια της ανάστασης-ήδη στην ιστορία του Λαζάρου το παρόν και το μέλλον συμπυκνώνονται και ταυτίζονται, αφού ο Λάζαρος όντως ανασταίνεται-, και ο πολύ χειρότερος πνευματικός θάνατος, χαρακτηριστική σκηνή οι «νεκροζώντανοι» λόγω απιστίας Ιουδαίοι που θρηνούν τον «νεκρό», αλλά εν τέλει τόσο ζωντανό Λάζαρο, και οι οποίοι μετά θα πάνε στους αρχιερείς και στους Φαρισαίους για να καταγγείλουν…

Αναστάσεις μαρτυρούνται πολλές. Και στην Παλαιά Διαθήκη και στην ιουδαϊκή παράδοση. Όμως δείτε την διαφορά: ο δε Ιησούς ήρεν τους οφθαλμούς άνω και είπεν, πάτερ, ευχαριστώ σοι ότι ήκουσας μου. Εγώ δε ήδειν ότι πάντοτε μου ακούεις, αλλά δια τον όχλον…Ο Ιησούς ενεργεί ο ίδιος το θαύμα και ευχαριστεί τον Πατέρα. Δεν ζητά απ’ Αυτόν να ενεργήσει το θαύμα. Είναι ο ίδιος Αυτός που θα αναστηθεί. Είναι ο Θεός. Κατ’ αντιδιαστολή υπάρχει η χαρακτηριστική διήγηση της εκ νεκρών εγέρσεως του ραββί Καχάνα από το δάσκαλό του ραββί Γιοχάναν, κατά την οποία ο πρώτος αρνείται να εξέλθει από τον τάφο, αν δεν λάβει από τον δεύτερο τη ρητή διαβεβαίωση ότι δεν θα θανατωθεί και πάλι, καθώς αμφιβάλλει αν το θαύμα της έγερσής του μπορεί να επαναληφθεί για δεύτερη φορα, δεν έχει δηλαδή τη βεβαιότητα ότι μπορεί να υπάρχει δίκαιος ή προφήτης που να εισακούεται πάντοτε από τον Θεό.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s