142175-velouhiotis

Κάποτε η γωνιά αυτή της γης που πατάμε και λέγεται Ελλάδα ήτανε δοξασμένη κι ευτυχισμένη κι είχε ένα πολιτισμό, οπού επί 2 1/2 χιλιάδες χρόνια συνεχίζει να παραμένει και να θαυμάζεται απ’ όλο τον κόσμο. Κανένας σοφός η άσοφος δεν μπορεί μέχρι σήμερα να γράψει ούτε μια λέξη, αν δεν αναφερθεί στα έργα που άφησαν οι δημιουργοί αυτού του πολιτισμού, που λέγεται αρχαίος ελληνικός πολιτισμός. Κάποτε, λοιπόν, η χώρα μας ήτανε δοξασμένη, μα αργότερα την υποδούλωσαν κι έχασε την παλιά της αυτή δόξα. Μα ύστερα από κάμποσα χρόνια η χώρα μας σηκώθηκε στο πόδι κι ύστερα από σκληρούς αγώνες ενάντια στη σκλαβιά, πάλι λευτερώθηκε.

Στην εποχή της σκλαβιάς πέρασε σκληρά, μαύρα χρόνια και πολλοί «έξυπνοι», αναμεσα στους οποίους και κάποιος Φαλμεράγιερ, ισχυρίστηκαν πως η ελληνική φυλή έσβησε κι ότι αυτή διασταυρώθηκε μ’ άλλες φυλές, που δεν έχουν τίποτα το κοινό με την αρχαία ελληνική φυλή. Μα ότι κι αν πούνε, αυτό δεν έχει καμία αξία. Την ελληνικότητα μας την αποδείξαμε. Γεγονός είναι ότι η χώρα μας ξεσηκώθηκε και ξαναγένηκε πάλι λεύτερη.

Αυτό κάνεις δεν το ήθελε. Ούτε οι ξένοι βασιλιάδες, ούτε οι ντόπιοι κοτζαμπάσηδες. Οι ξένοι δεν το θέλανε, γιατί φοβισμένοι από τη γαλλική επανάσταση, χτυπούσαν όλες τις εξεγέρσεις και δημιούργησαν γι’ αυτό μεταξύ τους την Ιερή Συμμαχία. Οι ντόπιοι κοτζαμπάσηδες γιατί τα είχανε καλά με τους Τούρκους και ξεζουμίζανε το λαό….

Πηγή

Advertisements

3 thoughts on “Tα αρχαία ελληνικά της Αριστεράς και της αριστεράς

  1. Ξαναδιαβάζοντάς το, επίμονος, είρων και με το ματάκι παιχνιδιάρικο τρύπωσε πάλι στα κεφαλάκια μας, μέσα από μια χαραμάδα τού πάγκου τού χασάπη, ο Γιάννης Νεγρεπόντης.

    Είναι φανερό στον πάσα ένα, απλό δεν είν’ το πρόβλημα, το πρόβλημα είναι μέγα.
    Στα λόγια λέμε τόσα, τόσα κι άλλα τόσα, μα για να δούμε όταν σου πουν κι αυτά που έχεις δώστα.
    Στα λόγια τι παπάς, τι παπάς και τι δεσπότης, μα είναι πράγμα εκ θεού μια τέτοια δα ισότης;
    Στα λόγια τι σκαφτιάς, τι σκαφτιάς τι επιστάτης, μα όμοια λάσπη να γυρνάς κι όμοια να διατάζεις;

    Είναι φανερό στον πάσα ένα, απλό δεν είν’ το πρόβλημα, το πρόβλημα είναι μέγα.
    Στα λόγια τι πεζός, τι πεζός τι καβαλάρης, μα όμοιος είναι ο κίνδυνος σαν έρθει ο μακελάρης;
    Στα λόγια φοιτητές, φοιτητές κι εργάτες ένα, μα για να δούμε αν στην ζωή θα κάνουνε παρέα;
    Στα λόγια τι από πα, τι απο πάνω τι από κάτω, μα για να δούμε όταν σου πουν κάτσε και εσύ από κάτω.

    Έτσι μιλούσε ο αστός, κι από κοντά ο μικροαστός, τη γκλάβα του κουνούσε, μα ο προλετάριος κι αυτός
    με όσα έχει δει ο φτωχός πικρά χαμογελούσε, γιατί και τ’ άλλο το αλλιώς που βλεπε κάποτε για φως κάπως του τα γυρνούσε

    Μου αρέσει!

  2. Συνέχεια με τον Λαρισαίο …….

    ΜΙΚΡΟΑΣΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ

    Αριστερός μικροαστός
    φροντίζει και κοιτάζει
    για να ’ναι ενήμερος κι αυτός
    η τέχνη πια τι βγάζει…

    Του Ρίτσου παίρνει τ’ άπαντα
    ρεπρουντουξιόν κοιτάζει
    παιδεύεται, ιδροκοπά
    μα νόημα δε βγάζει.

    Μα σαν μιλά για ονόματα
    λέει πως είν’ μεγάλοι
    γιατί το λένε διεθνώς
    τόσοι και τόσοι άλλοι.

    Στερείται δε του σινεμά
    ακόμα και του αστείου
    αν δε διαβάσει κριτική
    του Κώστα Σταματίου!.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s