maxresdefault6

Πηγή

Ποιο είναι λοιπόν το πεδίο ανάπτυξης; «Την εποχή της αποβιομηχανοποίησης, όσον αφορά τις χώρες του προηγμένου καπιταλισμού, ο ρόλος του πολιτισμού στην οικονομική παραγωγή αυξάνεται και η αξία του hip και του cool πολλαπλασιάζεται […]» ακόμα δε περισσότερο, καθώς «οι εταιρείες αναζητούν όχι οργανωτικούς υπαλλήλους αλλά δημιουργικά μυαλά που να μπορούν να σκέφτονται εκτός πλαισίου» [2]. Η καθημερινή επανάσταση λοιπόν στην υπηρεσία του συστήματος που καταγγέλλεται από αυτήν. Αυτός είναι ο «σχιζο- μητροπολιτικός προλετάριος», ο νεαρός πάνκης «φετίχ αλλά και εξεγερμένος, εμπόρευμα αλλά και καταστροφέας του εμπορεύματος, εν δυνάμει αυτόχειρας αλλά και φονιάς» [3].

Σε μία εποχή λοιπόν που η βιομηχανία του θεάματος είναι έτοιμη να επενδύσει σε κάθε ιδιαιτερότητα, γούστο και βίτσιο- όσο προκλητικό και αν είναι τόσο το καλύτερο- ο χριστιανός δεν μπορεί ούτε να καταγγέλλει ηθικιστικά αλλά ούτε και να αρκείται σε μία ψυχική «συμφιλίωση των αντιθέτων», ερμηνεύοντας με τον δικό του, χριστιανικό ή βιβλικό τρόπο, τα σημαίνοντα που εκπέμπονται από το κάθε κίνημα μόδας ή μουσικής. Είναι μία παγίδα στην οποία όλοι μας πέφτουμε. Παλαιότερα με τους μητροπολιτικούς «περιθωριακούς» του γούστου, σήμερα με τους πρόσφυγες και τους επαναστατημένους αλληλέγγυους του «ούτε κράτη, ούτε πατρίδες».

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s