neavelios1-1024x683

Προτείνω να διαβαστεί το «Βέλιος: αυτό δεν είναι ευθανασία, είναι αυτοκτονία» [εδώ] στην οπτική των πιο κάτω παρατηρήσεων:

«Την ίδια στιγμή, η φωτογραφία συνιστά ταυτόχρονα πειραματικό αντίδοτο στο παράδοξο της θνητότητάς μας, αλλά και εμβάθυνση στην ικανότητά μας να συνειδητοποιούμε αυτή τη θνητότητα:

«Όλες οι φωτογραφίες είναι memento mori. Το να τραβάει κανείς μια φωτογραφία σημαίνει να γίνεται συμμέτοχος στη θνητότητα, στην ευθραυστότητα, στη μεταβλητότητα ενός άλλου ανθρώπου ή αντικειμένου. Απομονώνοντας μια συγκεκριμένη στιγμή και παγώνοντάς την, όλες οι φωτογραφίες συνηγορούν υπέρ της αμείλικτης διάλυσης που επιφέρει ο χρόνος».

Κάτι τέτοιο μοιάζει ιδιαζόντως αληθινό, αν όχι τραγικό, καθώς γεμίζουμε τα χρονολόγιά μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με εικόνες, σαν να επιθυμούμε να αποδείξουμε ότι τα βιολογικά μας χρονολόγια –οι ίδιες οι ζωές μας– είναι γεμάτες με αξιοσημείωτες στιγμές, που μας υπενθυμίζουν επίσης ότι όλα σπεύδουν αναπόδραστα προς το σημείο μηδέν αυτού του χρονολογίου: τη θνητότητα. Κι έτσι η φωτογραφική εικόνα μετατρέπεται σε επιβεβαίωση της ουσίας της ύπαρξής μας, επιβεβαίωση με ισχύ αδιαλείπτως εθιστική:

«Η ανάγκη επιβεβαίωσης της πραγματικότητας και ενίσχυσης της εμπειρίας μέσω της φωτογραφικής αποτύπωσης αποτελεί ένα είδος αισθητικού καταναλωτισμού στον οποίο όλοι είναι τώρα εθισμένοι.[…] Δεν θα ήταν λάθος να μιλήσουμε για ανθρώπους που έχουν ψυχαναγκαστική σχέση με τη φωτογραφία: ταλανίζονται από την επιθυμία να μετατρέψουν την εμπειρία σε μια εκδοχή βλέμματος. Στο τέλος, το να βιώνει κανείς μια εμπειρία ταυτίζεται με τη λήψη της φωτογραφίας που την αποτυπώνει, και η συμμετοχή σ’ ένα δημόσιο γεγονός καθίσταται όλο και περισσότερο ισοδύναμη με το να το κοιτάζει κανείς σε φωτογραφίες που το απαθανάτισαν. Ο πιο ορθολογιστής από τους εστέτ του 19ου αιώνα, ο Μαλλαρμέ, έλεγε ότι τα πάντα στον κόσμο υπάρχουν για να καταλήξουν σ’ ένα βιβλίο. Σήμερα τα πάντα υπάρχουν για να καταλήξουν σε μια φωτογραφία»» [πηγή]

Advertisements

One thought on “Τραγικότητες

  1. ««Δεν θέλω σταυρό στον τάφο μου, αλλά επιθυμώ νεκρώσιμη ακολουθία, σύμφωνα με το τυπικό της Ορθοδοξίας. Θέλω να συμφιλιώσω την πράξη μου με την Εκκλησία και όχι να την κάνω εχθρό της». Την ημέρα του εξιτηρίου τον επισκέφθηκε ο Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας Γαβριήλ. «Φύγε με την ευχή μου. Είσαι απόλυτα ελεύθερος. Για τα υπόλοιπα ας κρίνει ο Θεός…».»

    «“Κι αν γίνει το θαύμα και με σένα τι έχεις να χάσεις;” μου είπαν. Απάντησα αυθόρμητα: “και αν υπάρξει θαύμα τι θα λέω; Πώς θα το δικαιολογήσω με τα πιστεύω μιας ολόκληρης ζωής;”». »

    Ἐδῶ τὸ τερματίσαμε

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s