b191399

Είναι αρκετές φορές που η διοίκηση κρίνεται στις πολύ δύσκολες ώρες. Ίσως θα μπορούσαμε να πούμε πάντα. Το εξαιρετικό βιβλίο της Sheila Lecoeur (εκδόσεις Αλεξάνδρεια) δείχνει, ανάμεσα στα άλλα, ότι τα μεγαλεπήβολα σχέδια και τα μεγάλα προγράμματα διοίκησης είναι και αυτά που πιο εύκολα γκρεμίζονται. Λέει «η προσπάθεια των Ιταλών να αποσπάσουν τις Κυκλάδες από την ηπειρωτική Ελλάδα και να τις συνδέσουν με την (ήδη κατεχόμενη) Ρόδο ήταν εξαρχής προβληματική. Οι αρχές κατοχής απελευθερώθηκαν βραδέως από τις αυταπάτες ότι η τοπική διοίκηση μπορούσε να γίνει οικονομικά αυτάρκης και να επιβιώσει χωρίς οικονομικές επιχορηγήσεις από την Αθήνα. Έτσι ο ατελής αποχωρισμός από την Αθήνα παρεμπόδιζε την επίτευξη των σκοπών του distacco (το μεγαλεπήβολο ιταλικό διοικητικό όραμα της ενιαίας ιταλικής κυριαρχίας στην ανατολική Μεσόγειο) σε όλη τη διάρκεια της κατοχής» (σ. 307). «Προσπαθώντας να αποτρέψει την κρίση το 1942, ο πολιτικός επίτροπος, Βαλέριο Βαλεριάνι, προσέκρουσε στις αδυναμίες των κεντρικών αρχών στη Ρόδο. Η διαφωνία, που κλιμακώθηκε το δεύτερο έτος της κατοχής, είχε μεγάλη σημασία, γιατί αντανακλούσε διαφορές κατανόησης σχετικά με τις απαιτήσεις της τοπικής κατάστασης» (σ. 308-309). Τα αποτελέσματα ήταν ο λιμός στην Ερμούπολη και η αμαύρωση της εικόνας της ιταλικής κατοχής. Το όραμα του Ντούτσε προσέκρουσε στην αδυναμία της διοίκησής του να το πραγματώσει, καθώς οι τοπικές ανάγκες ήταν καταλυτικές

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s