Ὅταν οἱ Κατακτητὲς μαζεύουν τὰ τσιπράγκαλά τους καὶ μὲ τάξη ἀναχωροῦν ἀνενόχλητοι (σχεδόν) ἀπὸ τὰς Ἀθήνας, τὰς Θήβας καὶ τὴ Θεσσαλονίκη, ὅταν (12 κι ὄχι 13 οὔτε 11 Ὀκτωβρίου) θέλουν κι ὅπως θέλουν,

κι ἀφότου φύγουν, ὁ κόσμος ποὺ εἶχε μαζευτεῖ ἀρχίζει νὰ πανηγυρίζει, ἐνῶ προηγουμένως ἔχουν «ἀπελευθερωθεῖ» ἀπόμακρες συνοικίες τῆς Ἀθήνας,

αὐτὸ δὲν λέγεται ἀπελευθέρωση ἀλλὰ ἀποχώρηση τῶν κατακτητῶν. Χωρὶς νὰ ἀμφιβάλλω γιὰ τὸ ρόλο τῆς Ἐθνικῆς Ἀντίστασης, ἡ Ἀπελευθέρωση δὲν ἦταν ἀποτέλεσμά της ἀλλὰ τῆς σοβιετικῆς (κυρίως) προέλασης στὰ βόρεια τῆς Ἑλλάδας. Δὲν ἐκδίωξε ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα τοὺς Γερμανοὺς τὸ ΕΑΜ, ἔφυγαν ἀναγκασμένοι ἀπὸ τὶς ἐξελίξεις. Προφανῶς, ἡ ἀξία τῆς Ἐθνικῆς Ἀντίστασης δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ ἂν πέτυχε ἢ ὄχι νὰ ἐκδιώξει τοὺς κατακτητές. Αὐτὸ δὲν γινόταν νὰ τὸ πετύχει. Ἀλλὰ ἀπὸ τὸ ὅτι χωρὶς νὰ λογαριάζει τὰ ἀποτελέσματα καὶ χωρὶς νὰ πιθανολογήσει γιὰ τὴν συνολικὴ ἔκβαση ἑνὸς παγκόσμιου πολέμου, ἐναντιώθηκε ἐξαρχῆς (1942) στοὺς κατακτητές.

Τώρα, ἡ προβολὴ τῆς «Ἀπελευθέρωσης» σημαίνει ὅτι στὴ θέση ἑνὸς λαοῦ ποὺ ἐνστικτωδῶς πολεμᾶ τοὺς κατακτητές του, μπαίνει ἕνας λαὸς ποὺ περιμένει πότε θὰ φύγουν οἱ κατακτητὲς γιὰ νὰ ἀπολαύσει τὴν ἐλευθερία -ποὺ ἐν τέλει τοῦ χάρισαν ἄλλοι. Σημασία δηλαδή, ἔχει ποὺ ἐπικεντρώνεται κάποιος [πηγή]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s