%ce%ba%ce%bf%ce%bd%ce%b4%cf%85%ce%bb%ce%b7%cf%82

Τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’60 αφυπνίζεται στη χώρα η νεολαία. Η φοιτητική εννοείται, αφού εργατική δεν εντοπίζεται στο μετεμφυλιακό «κίνημα» εργαζομένων, το συγκροτούμενο από σφραγίδες δήθεν οργανώσεων, τις οποίες κατέχουν ακροδεξιοί επαγγελματίες εργατοπατέρες. Αγροτική δε νεολαία ουδέποτε υπήρξε ως οντότητα ούτως ή άλλως. Στα μέσα της δεκαετίας του ’50 διαλύεται η παράνομη ΕΠΟΝ, η οποία έχει ήδη υποκατασταθεί από τη ΝΕΔΑ (Νεολαία της ΕΔΑ που έχει ιδρυθεί το ’51). Με την ακαριαία εδραίωση του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην ηγεσία του συντηρητικού χώρου, εμφανίζεται βραδύτερα η ΕΡΕΝ (Εθνική Ριζοσπαστική Ενωση Νέων). Κόμματα, κομματίδια, προσωποπαγή μορφώματα στο Κέντρο ουδέν οργανωτικό αντίκρισμα διαθέτουν στη νεολαία. Η ενοποίηση/ομοσπονδιοποίησή τους το ’61 ως Ενωση Κέντρου (Ε.Κ.) δημιουργεί με βραδύτατες διαδικασίες τις προϋποθέσεις ώστε να ιδρυθεί η ΟΝΕΚ (Οργάνωση Νέων Ενώσεως Κέντρου).
Δικτατορία Μεταξά, πόλεμος, κατοχή, εμφύλιος και τα παρεπόμενά του έχουν παρεμποδίσει τη νεολαία να εκφραστεί συλλογικά υπό κανονικές συνθήκες. Να αποκτήσει λόγο. Και δικαίωμα να επεμβαίνει στον βασανιστικά ομαλοποιούμενο –έως ένα σημείο– δημόσιο βίο. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, η έξαρση του Κυπριακού μετά το ’55 προσφέρει έναυσμα και ευκαιρία στη Σπουδάζουσα της ΝΕΔΑ να κινητοποιήσει φοιτητές και να εξαγάγει τους κατά Σχολές συλλόγους τους από τον λήθαργο. Μάλλον εξ αντανακλάσεως αρχίζει αργότερα να κινητοποιείται και η ΕΡΕΝ. Φαίνεται, πάντως, ότι ο πρωθυπουργός προωθώντας το εκσυγχρονιστικό και καινοτόμο έργο του, επιδιώκοντας να περιορίσει τον ρόλο των Ανακτόρων και προσβλέποντας στη μελλοντική Ευρώπη, ελάχιστη σημασία αποδίδει στη νεολαία γενικότερα, αλλά και ειδικότερα στη δική του. Την εκχωρεί ή αφήνει να την υφαρπάσουν απ’ αυτόν ορισμένοι παράγοντες, μερικοί από τους οποίους έχουν παρακρατικές αντιλήψεις και διατηρούν προνομιακές σχέσεις με τις δυνάμεις ασφαλείας.

Επισημαίνεται ότι ο εφαρμοζόμενος από αυτούς αντικομμουνισμός αποτελεί έναν από τους πυλώνες της επίσημης πολιτικής. Οι ηττημένοι του εμφυλίου, άλλωστε, υποτίθεται ότι παραμένουν με το όπλο παρά πόδα. Ευλόγως οι παράγοντες επιδεικνύουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον όσον αφορά τις διεργασίες στη φοιτητιώσα νεολαία. Προφανώς τη θεωρούν ευάλωτη στις δοξασίες της Αριστεράς, η οποία ιδιαίτερα μετά τις εκλογές του ’58 καθίσταται αξιοπρόσεκτος συντελεστής στην πολιτική ζωή, όσο κι αν συμπιέζεται ποικιλοτρόπως ώστε να παραμένει στο περιθώριο. Σε αυτό το τελευταίο συμβάλλει ο σαφής, έστω και με ηπιότερες διατυπώσεις, αντικομμουνισμός του Κέντρου, τόσο πριν, όσο και μετά την ενοποίησή του.
Το προαναφερθέν ενδιαφέρον των παραγόντων της Δεξιάς αποδεικνύεται (και) από το γεγονός ότι στο οργανόγραμμα της υποδιεύθυνσης Γενικής Ασφαλείας (γωνία Μπουμπουλίνας και Τοσίτσα) στην Αστυνομία Πόλεων υφίσταται Γραφείο Πνευματικής Κινήσεως (το Σπουδαστικό της Ασφαλείας στην καθομιλουμένη τότε…) με πολυπληθές προσωπικό και ποικίλες αρμοδιότητες. Κυρίως δε να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς, να σημειώνει, να «φακελώνει» τους ανήσυχους φοιτητές, να τους χαρακτηρίζει σωρηδόν και αναποδείκτως ως δρώντες κομμουνιστές και να τους στερεί το περιβόητο «πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων».
Αλλά και να παρεμβαίνει παρεμποδιστικά έως και εκβιαστικά στις συντελούμενες πολιτικές ζυμώσεις στους πανεπιστημιακούς χώρους. Αντίστοιχο Γραφείο διαθέτει στη Θεσσαλονίκη η Ελληνική Βασιλική Χωροφυλακή. Ελέγξιμη υπηρεσιακώς η κατάσταση διότι λειτουργούν μόλις δύο πανεπιστήμια, ένα πολυτεχνείο και 5-6 εξωπανεπιστημιακές σχολές.

Πηγή

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s