O Τζών Ρώλς, ο Αμερικανός φιλόσοφος, στο πολύ γνωστό του βιβλίο με τίτλο «Θεωρία της Δικαιοσύνης» αναλύει και επεξηγεί την περιβόητη «αρχή της διαφοράς». Σύμφωνα με αυτήν, «οι ανισότητες είναι δίκαιες αν, και μόνο αν, είναι αναγκαίες προκειμένου όσοι βρίσκονται κοινωνικά στη χειρότερη θέση να δουν μία βελτίωση η οποία δεν θα λάμβανε χώρα αν τα πράγματα είχαν αλλιώς» [1] [με έντονα γράμματα η δική μου έμφαση].

Πρόκειται για μία έντονα πραγματολογική διαπίστωση, που ιστορικά συνδέεται με το «τέλος» της κομμουνιστικής δεοντολογίας όπως αυτή είχε σαρκωθεί ιστορικά ε ολόκληρο σχεδόν τον 20ο αιώνα. Λέω πραγματολογική, διότι κατ’ αυτήν η ανισότητα δεν είναι ούτε είναι άδικη. Είναι μία πραγματικότητα «εκεί έξω», δίπλα μας, την οποία πρέπει ως κοινωνία να αντιμετωπίσουμε «ρεαλιστικά», στα πλαίσια ενός δημοκρατικού, φιλελεύθερου πολιτεύματος. Ο σκοπός δεν είναι κανονιστικά να την εξαλείψουμε- καθώς τα κομμουνιστικά ή άλλα εργαλεία γι’ αυτό μας λείπουν- αλλά να αποδεχθούμε την αναγκαιότητα της και τουλάχιστον να βρούμε το raison d’ être αυτής.

Κάποιος μπορεί να θυμηθεί σε αυτό το σημείο τη ρήση του Ιησού Χριστού από το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο. Είναι όμως ακριβώς έτσι; [……..]

H συνέχεια

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s