1108708_ypo11

Και εδώ ξεκινάει η διχοτόμηση. Ο ίδιος θαυμάζει τον Αλέξη Τσίπρα και θεωρεί εντελώς σάπιο το κομμάτι της πολιτικής που προϋπήρξε. Θεωρεί ότι ο πρωθυπουργός είναι θύμα λαϊκιστικών επιθέσεων και θύμα επιθέσεων από τα media. Εξαίρει το κοινωνικό έργο της περιόδου, με τα κοινωνικά παντοπωλεία, τα επιδόματα και τους μισθούς που δίνει η κυβέρνηση. Στον συστημισμό εντάσσει ακόμη και το ΚΚΕ και βαφτίζει προβοκάτσια την κάθε λαϊκή αντίδραση στον ΣΥΡΙΖΑ, αν όχι ξέπλυμα λαϊκής συνείδησης. Βάζει στον αντίποδα του ιδεολογικού του κατεστημένου τον Άδωνι Γεωργιάδη, που τον θεωρεί media darling. Αποστρέφεται το ρατσισμό απέναντι στους πρόσφυγες.

Ο Ypo δεν είναι κάποιος τυχαίος για να αγνοήσουμε την άποψή του ως άποψη ενός περιθωριακού. Η μουσική του είναι ιδιαίτερα προβληματισμένη και μεταφέρει έντονα κοινωνικά μηνύματα. Δεκάδες χιλιάδες έφηβοι και μετέφηβοι ακολουθούν την καλλιτεχνική του πορεία και δημιουργούν πανζουρλισμό στις συναυλίες του. Τα τραγούδια του και τα κοινωνικά τους μηνύματα έχουν απήχηση που ξεπερνά αυτή των παραδοσιακών μέσων και δασκάλων.

Η επιτυχία του Ypo αξιοποιεί το διαδίκτυο και κανάλια επικοινωνίας άγνωστα στον μέσο αναγνώστη αυτού του περιοδικού. Χωρίς να έχουμε ιδέα ποιος είναι, τον ξέρουν όλοι. Κατορθώνει να οργανώνει εκδηλώσεις με τεράστια απήχηση σε κοινό, χωρίς να εκτίθεται ή να προβάλλεται στα κλασικά media. Αξιοποιεί το κοινό που έχει γυρίσει την πλάτη στο κατεστημένο σύστημα. Πορώνει άγρια το κοινό του, με trends τα οποία κανείς άλλος δεν φέρνει στην Ελλάδα, με στίχους πολλές φορές δυσνόητους, συχνά και επικριτικούς για την κοινωνία ή και επιθετικούς. Δείτε (εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=GN7TVRejGeg) κορίτσια να ουρλιάζουν «τη δικιά σου κάνουμε gang bang». Δεν είναι απλά μία ακόμη νεανική τέχνη, είναι μία νέα ιδεολογία.

Ο ίδιος ο Ypo δεν είναι απλά ένας τυχάρπαστος. Από μικρός παρακολουθεί τις παγκόσμιες τάσεις, από την κωμόπολή του, τη Σιάτιστα, και με σκληρή δουλειά, ελάχιστα μέσα, αλλά και πολλές δύσκολες αποφάσεις κατάφερε να ανελιχθεί στις κορυφαίες καλλιτεχνικές θέσεις της Ελλάδας, όντας εντελώς αποκλεισμένος από το σύστημα των media. Η απόρριψή του από το σύστημα είναι αμοιβαία και μάλιστα πρόκειται για έναν άνθρωπο που είχε τη δυνατότητα να μπει σε αυτό, με τους κατάλληλους συμβιβασμούς.

Η γιγάντωση του ρεύματος που εκφράζει ο Ypo είναι παράλληλη με τη δημιουργία ενός ρεύματος απόρριψης του συστήματος, κάτι εντελώς διαφορετικό από τον αντισυστημισμό. Ενώ ο αντισυστημισμός προσδιορίζεται από το κατεστημένο και δεν υπάρχει χωρίς αυτό, αυτή η νέα απόρριψη έρχεται με νέες αξίες και νέα αισθητική. Και είναι εμφανές ότι πρόκειται για μία αισθητική καταστροφής, την αισθητική της πρέζας και της απαξίας. Αντίθετα με κάθε γενιά που δημιουργούσε νέες κοινωνικές συμβάσεις μέσα από τη σύγκρουση με το παρελθόν, αυτή θέλει απλά να την αφήσουμε ήσυχη και να μη δημιουργήσει κάτι.

Τι συνέβη όμως και οι νέοι -η πιο μορφωμένη και ταξιδεμένη γενιά- αντιλαμβάνονται έτσι την εξέλιξη; Οι ελίτ σίγησαν, απορροφημένες στον εναγκαλισμό τους με το πεισιθάνατο σύστημα, ανάπηρες από τις δεκαετίες απραξίας. Οι θεσμοί απέδειξαν ότι τέτοιοι ήταν κατ’ όνομα, στην πραγματικότητα ήταν ομάδες κάλυψης συμφερόντων των μελών τους. Το σύστημα παιδείας κοίμιζε με ημιμάθεια, εθνικισμό και λίγη επανάσταση τις γενιές των νέων. Όσοι όφειλαν να ταρακουνήσουν την κοινωνία, υπήρξαν πιο συντηρητικοί και από τους γονείς τους.

Πού είναι η κοινωνία που τον ακολουθεί; Σίγουρα δε διαβάζει Books’ Journal ούτε το τελευταίο βιβλίο του Σημίτη. Δε συχνάζει στις εκδηλώσεις στην Τεχνόπολη, δεν μαζεύει λεφτά για να φάει στο Vezene. Μπορεί να μη φοράει Tod’s, αλλά ζαχαρώνει εξ ίσου ακριβά καταναλωτικά αγαθά, τα οποία δε γνωρίζουμε. Τρώει σε μέρη που δε γνωρίζουμε, καταναλώνει τέχνη που δεν καταλαβαίνουμε, έχει απροσδιόριστα όνειρα για το μέλλον, χρησιμοποιεί εφαρμογές που δεν καταλαβαίνουμε. Πολιτικοποιήθηκε μέσα στην κρίση, σπούδασε σε ένα διαλυμένο σχολείο με κρατιστές δασκάλους μέσα στην κρίση. Είδε τους πολιτικούς που προσωποποίησαν την κακοδιαχείριση της χώρας να μιλάνε για τη λύση των προβλημάτων της, άκουσε λερούς ανθρώπους να μοιράζουν συστάσεις από καθέδρας.

Όλα αυτά συμβαίνουν κάτω από το όριο εντοπισμού της υπόλοιπης κοινωνίας. Παλιότερα τέτοιοι θύλακες ήταν δύσκολο να επικοινωνήσουν και οι «υποκουλτούρες» δεν μπορούσαν να βρουν ευρεία αποδοχή. Σήμερα, με τη δύναμη του διαδικτύου, οι ομάδες μπορούν να οργανώνονται, να ελίσσονται και να επεκτείνονται, μέχρι που ξαφνικά αποτελούν υπολογίσιμη δύναμη, χωρίς ποτέ να έχουν αντιπαρατεθεί με τις άλλες.

Παράλληλα, τα κοινωνικά αντίβαρα είναι όλο και πιο αφοσιωμένα στονδιαδικτυακό τους μικρόκοσμο, ξεχνώντας τους προβληματισμούς της ευρύτερης κοινωνίας. Το πιο τρανταχτό παράδειγμα αυτού του φαινομένου είναι η Χρυσή Αυγή, που μία μέρα μας εξέπληξε όλους με τα ποσοστά των συμπολιτών μας που την ακολουθούσαν, ενώ το «μέτωπο της λογικής» συζητούσε την ανασύσταση της Κεντροαριστεράς μέσω της ΔΗΜΑΡ. [ΠΗΓΗ]

— Δεν είναι σεξιστικό να λες τις γυναίκες πουτάνες; Το περίεργο είναι ότι αυτό το κομμάτι το τραγουδάνε τα κορίτσια πιο πολύ από τα αγόρια, γιατί τους θυμίζει την γκόμενα που τους πήρε τον γκόμενο. Είναι μια έκφραση που λένε πιο πολύ οι γυναίκες. Πουτάνες είναι οι γυναίκες που πληρώνονται, πώς να τις πω, πόρνες; Σε πολλά ραπ μας, πουτάνες εννοούμε τους άντρες ράπερς. Πιο πολύ τους άντρες λέμε που είναι ξεπουλημένοι.

— Με την πολιτική ασχολείσαι; Ναι, ασχολούμαι. Ζούμε πολύ δύσκολα χρόνια, κι εμένα δεν μ’ αρέσει καθόλου ο λαϊκισμός, το αποφεύγω, δηλαδή πόσο κόστισε το ταξίδι του Τσίπρα, για παράδειγμα. Δεν είναι λαϊκισμός αυτό; Όταν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος έπαιρναν χώρια αεροπλάνο και πήγαιναν στις Βρυξέλλες για διαπραγματεύσεις δεν ασχοληθήκαμε. Αυτόν τον καιρό γίνεται ένας πόλεμος που δεν καταλαβαίνω γιατί γίνεται. Δεν τους αρέσει ο Τσίπρας, εντάξει, ο κόσμος το τρώει αυτό όμως που του πλασάρουν τα μέσα. Εγώ ανήκω στον Σύριζα, εδώ και χρόνια.   — Και μπορείς και ανήκεις ακόμα; Είδες τι λες; Ακόμα. Υπάρχουν 150 χιλιάδες οικογένειες που σιτίζονται από πρόγραμμα του Σύριζα. Αυτό όμως δεν βγαίνει σε κανένα κανάλι. Σε 200 χιλιάδες οικογένειες πληρώνει το ρεύμα η κυβέρνηση. Υπάρχει κοινωνικό παντοπωλείο και κοινωνικές παροχές που δεν τις θυμάμαι πιο παλιά.

— Δεν τις θυμάσαι επειδή δεν είχαμε φτάσει σε τέτοια κατάσταση εξαθλίωσης να υπάρχει τέτοια ανάγκη. Ποιος μας έφερε εδώ πέρα, όμως; Έχει σημασία αυτό. Το ξεχάσαμε. Ξέρεις πού την πατήσαμε; Φανταζόμασταν πολύ πιο ρομαντικά την Ευρώπη. Κι όταν πήγαμε μέσα στα σκυλιά καταλάβαμε ότι εδώ διακυβεύεται ολόκληρη η ζωή ενός λαού, κι εκεί κάναμε τις υποχωρήσεις. Και το ίδιο το ΚΚΕ πλέον δεν μιλάει κατά της ευρωπαϊκής ένωσης, αν προσέξεις το λόγο του δεν λέει επιστροφή στη δραχμή. Τα κανάλια δημιουργούν στημένα σκηνικά, βρίσκουν ούγκανους και τους πάνε όπου πάει βουλευτής του Σύριζα για να τον βρίσουν. Ζούμε λαϊκισμό και προβοκάτσια συνέχεια.   — Με πλήρη καταστροφή, μισθούς πείνας και ελεεινές συντάξεις. Ποιος μας έφερε μέχρι εδώ; Ο λαός ψήφισε την αριστερά, την ριζοσπαστική, ΟΚ, αλλά αν τους πεις να βγούμε από την Ευρώπη θα σου πουν όχι. Το ίδιο κάνει και ο Τσίπρας [ΠΗΓΗ]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s