breigel1

Λέει: «Οἱ δὲ εἶχαν τὸ πρότυπο τῆς στανικῆς κολλεκτίβας.

Μὲ τὴ μία ἢ τὴν ἄλλη διατύπωση, κατέληγαν στὸ ὅτι ὀφείλεις νὰ μοιραστεῖς τὰ πάντα μὲ τοὺς πάντες. Ὄχι μόνο ὅσοι ἤθελαν νὰ μοιραστοῦν τὰ πάντα μὲ τοὺς πάντες ἀλλὰ κι ὅσοι δὲν ἤθελαν. Ὄχι ἁπλῶς -καὶ μικροσπιτολιβαδίσια– κοινὰ π.χ. τρακτὲρ ἢ ΜΜΜ καὶ κοινὰ πλυντήρια, ἀλλὰ καὶ κοινὰ βρακιά, κοινὰ δωμάτια-στρατῶνες, κοινὰ παιδοκομεῖα, κοινὴ ἀνατροφὴ σὰν τὶς ἀγέλες τῶν ζώων (Πλάτων -ὄχι παίζουμε!), ἴσως καὶ κοινὲς γκόμενες-γκόμενους, ὅλα ἴδια. Τάχα πιὸ ἀνθρώπινες ἐκδοχές, μὲ τέχνη, χορὸ κι ἐλευθερία, μοιάζουν σὰν νὰ κοροϊδεύουν τοὺς ἴδιους τοὺς ἐνσαρκωτές τους μὲ τὴν σπανιότητά τους, ποὺ εἶναι πολὺ πιὸ μεγάλη ἀπὸ τὸ -τέλος πάντων, γιὰ ἱκανὸ διάστημα ἐπιτυχημένο- σοβιετικὸ πείραμα. Ὅσο σπανιότερο ἕνα φαινόμενο, τόσο πιὸ πετυχημένο, τόσο πιὸ «ἔξω ἀπὸ τὸ χορὸ» τῆς ἐπιβεβαίωσής του σὲ ἐθνικὲς ἢ πλανητικὲς κλίμακες. Ὄχι σπάνια, χριστιανοὶ Κομμουνιστές (κι ὄχι, ὅπως αὐτοπαρουσιάζονται, κομμουνιστὲς Χριστιανοί) ἀοριστολογοῦν ταυτίζοντας τὸ ἐθελοντικὸ τῆς προτροπῆς τοῦ Μ. Βασιλείου μὲ τὴν κατάργηση τῆς μικροϊδιοκτησίας στὴν ΕΣΣΔ (ἢ στὶς ἀναρχικὲς ἀπόπειρες), γιατὶ δὲν ἐξηγοῦν πῶς θὰ γίνει ἡ κοινοκτημοσύνη τρόπος ζωῆς ὅλων -σὲ μιὰ ἀριστερὴ δημοκρατία- δίχως χριστιανικότατους μαζικοὺς τουφεκισμοὺς καὶ ἐξορίες. Τὸ ρωμαϊκὸ πρότυπο (π.χ. ἡ νομοθεσία τῶν Μακεδόνων καὶ τῶν ἄλλων αὐτοκρατόρων καθ’ ὅλη τὴ χιλιετία, καὶ ἡ ποικιλία τῶν συμπεριφορῶν ἢ ὁ πολλαπλὸς ρόλος τῶν μοναστηριῶν -κι ὡς κατοικίες συνταξιούχων πολιτῶν) τοὺς ἀφήνει ἀδιάφορους, μόνο φιλολογικὰ τὸ ἐξετάζουν» [πηγή]

Σημειώνω: οι Χριστιανο-Κομμουνιστές που τσιτάρουν Βασίλειο και Χρυσόστομο έχουν λάθος, όχι για τους αναπόφευκτους τουφεκισμούς και τα αναπόδραστα γκούλαγκ, αλλά διότι δεν βρίσκονται πλέον στην ίδια ιστορική φάση. Κακώς ασκούμε κριτική σε ιστορικά πρότυπα, επικαλούμενοι τη βιαιότητα ή τους αυταρχισμούς τους- αυτά υπήρχαν, λίγο ως πολύ, πάντα! Η κριτική είναι αλλού, ο «βίαια» κολλεκτιβοποιημένος Ουκρανός ή Πολωνός, θα δεχόταν τελικά το πέρασμα από την αγροτο- φεουδαρχία που ζούσε στη βιομηχανική παραγωγή των σταλινικών του πόλεων- εργοστασίων. Μάλιστα, το έβλεπε και ως άνοδο του βιοτικού του επιπέδου. Ανάλογα, ο ίδιος αυτός, θα σιχτιρίσει τον «κομμουνισμό» του, επιλέγοντας free market, δεκαετίες αργότερα. Όχι για τη βία και την κοινοκτημοσύνη του. Αλλά διότι η ιστορική φάση πέρασε. Οι Χριστιανο- Κομμουνιστές σε ποια ιστορική φάση τοποθετούνται, άραγε;;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s