515zmf3y5ol-_sx195_

Έχουμε αποτύχει παντελώς στον τρόπο μας να δρούμε, να σκεφτόμαστε, να φανταζόμαστε, και ακόμα και στις άθλιες προσπάθειές μας να κατανοήσουμε τους λόγους αυτής της αποτυχίας· έχουμε ξεπουλήσει τον Κύριό μας, έχουμε χάσει τον σεβασμό στην ιεραρχία και την αξιοπρέπεια, έχουεμ αφήσει να σβήσει η ευγενής ψευδαίσθηση που μας προέτρεπε να αναμετριόμαστε συνεχώς με την κλίμακα των δέκα εντολών…., έχουμε αποτύχει οικτρά, έχουμε αποτύχει μέσα σ’ αυτό το σύμπαν όπου πιθανώς δεν έχουμε και πολλά να κάνουμε. «Οι άνθρωποι», χαμογέλασε στον Βάλουσκα που πάλευε ανάμεσα στην επιθυμία του να πάρει τον λόγο και την επιθυμία του ν’ ακούει ευγενικά, «αν δώσουμε βάση στα κουτσομπολιά της κυρίας Χάρερ, μιλούν για συντέλεια και για τελική κρίση…, γιατί αγνοούν ότι δεν θα υπάρξει ούτε συντέλεια ούτε τελική κρίση…, δεν υπάρχει κανένας λόγος γι’ αυτό αφού ο κόσμος καταστρέφεται από μόνος του […]

Laszlo Krashnahorkai, H μελαγχολία της αντίστασης. εκδόσεις Πόλις, 2016, 137

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s