IOULIOS 129

Σε έναν από τους Νεκρικούς διαλόγους του, που συνέθεσε κατά το υπόδειγμα του Λουκιανού, ο Φοντενέλ, παρουσιάζει τον Ηρόστρατο, τόν άνθρωπο που πυρπόλησε το ναό της Εφέσου, να λογομαχεί με τον Δημήτριο Φαληρέα σχετικά με το αν κανείς αποκτά φήμη με τη δημιουργία ή με την καταστροφή. Ο ένας είχε επιζητήσει τη φήμη ανεγείροντας 360 αγάλματα στην Αθήνα· ο άλλος πυρπολώντας το ναό της Εφέσου. Ο Ηρόστρατος υπερασπίζεται την καταστροφή με το παράδοξο ότι μόνο αυτή δίνει στους ανθρώπους τη δυνατότητα να μείνουν  αθάνατοι: ‘ η γη μοιάζει με μεγάλη πέτρινη πλάκα στην οποία μπορεί να γράψει ο καθένας το όνομα του. Μόλις όμως η πλάκα γεμίσει, τότε κάποιος πρέπει να σβήσει τα παλαιά ονόματα, για να υπάρχει χώρος να γραφτούν καινούργια. Τι θα συνέβαινε αν έστεκαν ακόμη όρθια όλα τα μνημεία των παλαιών;’. Το πάθος της εκδίκησης, που ωθεί κάποιον να καταστρέφει τα αγάλματα και τα κτίρια που ανέγειρε κάποιος άλλος, είναι ταυτόχρονα η άρση των εμποδίων για την ανάληψη νέων εγχειρημάτων και τη συγκρότηση μιας νέας ορθολογικότητας. Ο Ηρόστρατος τερματίζει την έριδα στον κάτω κόσμο με την ακόλουθη διαπίστωση: «οι ροπές της ψυχής είναι αυτές που δημιουργούν και καταστρέφουν τα πάντα. Αν ο λόγος κυριαρχούσε στη γη, δεν θα συνέβαινε τίποτε. Λένε πως οι ναυτικοί πάνω απ’ όλα φοβούνται την άπνοια, και πως επιθυμούν τον άνεμο, παρά τον κίνδυνο των καταιγίδων»

Χανς Μπλούμενμπεργκ, Ναυάγιο με Θεατή, εκδ. αντίποδες, 2017, 46.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s