Jane_Jacobs

«Όπως τόνιζε στις αρχές της δεκαετίας του 60 η Τζέιν Τζέικομπς, ένα τεράστιο ποσό του φυσιολογικού και καθημερινού ανθρώπινου δυναμικού που συνεισφέρει στην ανατροφή των παιδιών χάνεται όταν οι κοινωνικές μεταρρυθμίσεις προσπαθούν ν’ αντικαταστήσουν τους άτυπους μηχανισμούς κοινωνικού ελέγχου από μια επίβλεψη που οργανώνεται και διεκπεραιώνεται από ειδικούς επαγγελματίες. Η Τζέικομπς δείχνει ότι οι υγιείς γειτονιές διδάσκουν τα παιδιά ένα μάθημα που δεν μπορεί να διδαχθεί από εκπαιδευτικούς ή επαγγελματίες επιστάτες: ότι οι άνθρωποι πρέπει να αναλαμβάνουν έστω κι ένα ελάχιστο ποσοστό δημόσιας ευθύνης απέναντι στους συμπολίτες τους, ακόμη και αν δεν διατηρούν προσωπικούς δεσμούς μαζί τους, καθώς με αυτόν τον τρόπο οι γειτονιές ενθαρρύνουν την εμπέδωση της καθημερινής δημόσιας εμπιστοσύνης. Όταν ο μπακάλης ή ο κλειδαράς της γωνίας επιπλήττουν ένα παιδί που τρέχει στον δρόμο, το παιδί μαθαίνει κάτι που άτομα τα οποία έχουν προσληφθεί επί τούτου για να φροντίζουν τα παιδιά δεν μπορούν να του το μεταδώσουν, μιας και η ουσία αυτού του είδους της υπευθυνότητας έγκειται στο ότι ενεργείς αυθόρμητα κι όχι επειδή έχεις προσληφθεί για να το κάνεις» [Κρ. Λας, «Χίλαρι Κλίντον, η Σωτήρας των Παιδιών», από το περ. πρόταγμα, τεύχος 10, Ιούνιος 2017, 121]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s