gbaroufakis-o-agapimenos-twn-social-media.w_l

Τώρα τι έπαθα και όταν διάβασα το πολύ ωραίο κείμενο του φίλου [εδὠ], σκέφθηκα αμέσως τον γκουρού;

Advertisements

7 thoughts on “O μεταμοντέρνος λιτός βίος

  1. Ο συντάκτης διαπιστώσαμε τελικά ότι αγαπά τις καραμέλες -όπως για παράδειγμα η ασαφής χρήση τού όρου «μεταμοντέρνος». Ενίοτε δε, δείχνει ο φίλος συντάκτης, κάποιες από τις προαναφερθείσες καραμέλες να τις καταπίνει «αμάσητες» -εδώ αναφερόμαστε στην κριτική του στον Βαρουφάκη που εντάσσεται μέσα στο πνεύμα τής κριτικής που του ασκείται και από την «τρόικα εσωτερικού», καθόσον μέχρι σήμερα δεν διάβασα κριτική τού «παρεμβατικού συναγωνιστή» μας επί τής ουσίας τών θέσεων τού διεθνούς εμβέλειας οικονομολόγου και παραιτηθέντος το βράδυ του δημοψηφίσματος υπουργού.
    Βέβαια τούτο θα ήταν δικαιολογημένο εάν ο συναγωνιστής μας γενικά «δεν μασούσε».

    Επειδή, όμως, εμείς οι τρεις, ως γνήσιοι απόγονοι τού αειμνήστου παππού μας, είτε δεξιοί είτε αριστεροί, είτε εθνικόφρονες είτε διεθνιστές, είτε νομιμόφρονες είτε μικροαπατεώνες, συμφωνούμε μεταξύ μας τουλάχιστον, να μην λέμε μισές αλήθεις, παραθέτουμε παρακάτω το σχετικό με τον λιτό βίο απόσπασμα της ομιλίας Βαρουφάκη κατά την τελετή παραλαβής τού Υπουργείου τών Οικονομικών από τον προκάτοχό του:
    «…
    Είμαστε υπέρ του λιτού βίου, δεν πιστεύουμε ότι ανάπτυξη σημαίνει να έχουμε τόσες πολλές Porsche Cayenne στους στενούς δρόμους των πόλεών μας. Ούτε περισσότερα σκουπίδια στις παραλίες μας, ούτε περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρά μας.
    Οι Έλληνες δημιουργούσαν, όταν ζούσαν λιτά. Όταν ξόδευαν λιγότερα από τα έσοδά τους, όταν τις αποταμιεύσεις τους τις χρησιμοποιούσαν για να σπουδάσουν τα παιδιά τους. Όταν ήταν περήφανοι που δεν είχαν πιστωτικές κάρτες, στεγαστικά δάνεια και χρέη.
    Άλλο, όμως, λιτός βίος όπως έλεγε ο καλός μου φίλος Αλέκος Παπαδόπουλος που έχει θητεύσει εδώ και άλλο πυραμιδική λιτότητα, όπως την ονομάζω. Μια δήθεν λιτότητα, που από τη μία πετσοκόβει τα ισχνά εισοδήματα των αδύναμων και των ανίσχυρων και από την άλλη φορτώνει γιγάντια χρέη στα ήδη μη βιώσιμα.
    Τη σελίδα από την πυραμιδική λιτότητα σε ένα λιτό βίο με αξιοπρέπεια, θα τη γυρίσουμε ξεκινώντας μέσα από το «σπίτι» μας, από αυτό εδώ το Υπουργείο. Ο λιτός βίος σε συνδυασμό με την αποκατάσταση της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης αρχίζει εδώ.
    …»
    Αυτά ειπώθηκαν από το συγκεκριμένο πρόσωπο για τον λιτό βίο. Φίλε συντάκτη, θέλουμε να συζητήσουμε πάνω σε αυτά που είπε ή προτιμάμε να πετάξουμε την μπάλλα σε άλλα γήπεδα, που ίσως να υπάρχουν και περισσότερο «φιλικές» διαιτησίες;
    Πέρα από τα αστεία, αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός, ότι από πολλά άλλα άρθρα στις Χρονογραφίες σχολιάστηκε το συγκεκριμένο, ενώ άλλα αποσιωπήθηκαν, όπως ενδεικτικά το «βολταιρικά», ή και το «Ἰουδαῖοι, Νέγροι, Σλάβοι καὶ ἄλλες νανοφυλές: Μάρξ, Ἔνγκελς, Προυντόν, Μπακούνιν».
    Σαφώς οι επιλογές τού συντάκτη, τι θα σχολιάσει και τι θα προσπεράσει, εξαρτώνται από ο,τι ορίζει ο ίδιος ως αξιόλογο. Είναι ελεύθερος ο συντάκτης να επιλέγει, τι θα παρουσιάσει ότι τον ενδιαφέρει. Είναι επίσης λογικό τό ίδιο ελεύθεροι να είναι και οι συνειρμοί του, που επιλέγει να τους παρουσιάσει. Η ελευθερία τών σκέψεων ισχύει, όμως, για όλους. Τόσο για τον συντάκτη, όσο και για τους αναγνώστες του, είτε εκείνοι σχολιάζουν κάτι, είτε όχι, αλλά και για τους όποιους αναγνώστες τών ανωτέρω σχολίων. Όλοι είμαστε ελεύθεροι και όλοι κρινόμεθα, με κριτήριο τις απόψεις μας, τις επιλογές μας, την συνέπεια και την ακεραιότητά μας.
    Σε αυτό το πλαίσιο και οι τρεις μας, συνονόματοι και συνεπώνυμοι, κάνουμε τις υποθέσεις μας, γιατί ενώ ο «παρεμβατικός» μας φίλος στρέφει τα βέλη του κατά του υπουργού δεν στρέφει αντίστοιχα και βέλη κατά εκείνου που τον επέλεξε ως υπουργό. Όπως λοιπόν υποθέτουμε, είναι θέμα συνέπειας και ακεραιότητας. Όχι απλά της συνέπειας και της ακεραιότητας των πολιτικών προσώπων στα οποία αναφερόμαστε, αλλά πρώτιστα είναι θέμα τής δικής μας συνέπειας και της προσωπικής μας ακεραιότητας.

    Μου αρέσει!

    1. Για τον λιτό βίο του γκουρού, απλά παραπέμπω στο γνωστό εξώφυλλο με τους αστακούς, που ήταν διαφημιστικό. Όταν είσαι υπέρ του λιτού βίου, και όχι μεταμοντέρνος του λιτού βίου, δεν κάνεις τέτοια εξώφυλλα (ένα μόνο παράδειγμα). Τι να κάνουμε, ο συντάκτης είναι της παλιάς σχολής ότι η γυναίκα του Καίσαρα κτλ. Επί των θεωρητικών αναλύσεων του γκουρού, εντάξει, μπορεί να είναι σωστές μπορεί όχι, πάντως δεν είναι το πρόβλημά μου η ακαδημαϊκή του ορθότητα. Ο Τσίπρας που τον επέλεξε ως υπουργό, δεν αθωώνεται από τον συντάκτη, σε καμία περίπτωση. Αυτό που δεν έγινε κατανοητό (και δεν γίνεται εξακολουθητικά…) είναι άλλο: ότι ανεξάρτητα αν έχουν δίκαιο όσοι λένε και αναλύουν μία κατάσταση, σημασία έχει το προσωπικό παράδειγμα και η υγεία μίας κοινωνίας στην οποία απευθύνονται. Μερικές φορές, ο συντάκτης πιάνει τον εαυτό του να φαντασιώνεται ότι είναι ο Τόμας Μύνστερ, έτοιμος για όλα, αρκεί όμως μία καθημερινή υπενθύμιση, μία καταναλωτική βόλτα, ένα μπαράκι, ένας παραθερισμός με θέα στη θάλασσα, για να εγκαταλείψει την «ουράνια Ιερουσαλήμ». Πάει, λοιπόν, μας τελείωσε ο Τόμας Μύνστερ…..Ο δε συντάκτης ούτε καν έχει έδρα καθηγητική σε Τέξας, Αυστραλία και Λονδίνο, ούτε περιουσία σε τράπεζες του εξωτερικού!

      Μου αρέσει!

      1. Αναφορικά με το γνωστό (;) εξώφυλλο με αστακούς (;) βοήθησέ μας, δεν βρήκαμε κάτι. Συναφώς βρήκαμε φωτογραφίες στο Getty Images με ψάρια μάλλον τσιπούρες και χταπόδι, από αστακό όμως τίποτα. Το να βαφτίζει κανείς αστακό την τσιπούρα και το χταπόδι, πέρα από τη διαστρεύλωση δείχνει και κακή πρόθεση, που ούτε καν το Πρώτο Θέμα δεν είχε. Μήπως εννοεί ο συντάκτης τον Αστακό τού Λάνθιμου; ή τον Αστακό πλησίον τού όμορφου χωριού Μύτικας στο νομό Αιτωλοακαρνανίας; ή κάποιον άλλο αστακό σε εμάς παντελώς άγνωστο που όμως ο «παρεμβαίνων συναγωνιστής» τον ξέρει και έχει την καλωσύνη να μας τον δείξει τον αστακό αυτό παρέα με τον «γκουρού», που όμως καθ΄ όλα συμπαθεί και είναι έτοιμος ακόμα και να … ακολουθήσει. Πώς έλεγε και κάποιος κωμικός: «Παράλογο»;
        Σε κάθε περίπτωση χωρίς αστακό παραμένουμε στην διαστρεύλωση και κακή πρόθεση.
        Παρακάτω θεωρούμε ότι η διαφοροποίηση ανάμεσα του να είναι κάποιος υπέρ του λιτού βίου ή μεταμοντέρνος υπέρ του λιτού βίου χρήζει κάποιας ερμηνείας, κάποιας διασαφήνισης, κάποιου παραδείγματος βγαλμένου από την ζωή, και όχι από την φαντασία του συντάκτη από όπου ξεπήδησαν τέλος πάντων και οι ανωτέρω αστακοί.
        Και εμείς είμαστε κάποιας παλιάς σχολής και υποστηρίζουμε και εμείς ότι και η γυναίκα τού Καίσαρα θα πρέπει να είναι και να φαίνεται έντιμη. Πρώτιστα όμως ο Καίσαρας, που και θα πρέπει να είναι και να φαίνεται έντιμος. Κατ΄ αναλογία το ίδιο ισχύει, φυσικά, και για εκείνον που σχολιάζει την γυναίκα τού Καίσαρα. Είναι έντιμος; Φαίνεται έντιμος; Ή ομοιάζει με τον δάσκαλο της γνωστής παροιμίας, που άλλα έλεγε και άλλα έπραττε;
        Ώστε η ακαδημαϊκή ορθότητα των θεωρητικών του αναλύσεων δε σε ενδιαφέρει αγαπητέ συντάκτη. Δηλαδή περιορίζεις την εστίασή σου στην γυναίκα του Καίσαρα και όχι στον ίδιο τον Καίσαρα. Λοιπόν φίλε μου εδώ είναι σίγουρο ότι δεν είναι στραβός ο γιαλός …
        Ίσως ο εκείνος που τον επέλεξε ως υπουργό να μην αθωόνεται από τον συντάκτη, αλλά εμείς ως αφοσιωμένοι αναγνώστες του, δεν έχουμε δει κάτι αντίστοιχο, γεγονός που σχολιάσαμε ήδη, αλλά ο συναγωνιστής μας το αντιπαρήλθε χωρίς την αναμενόμενη τεκμηριώση περί του αντιθέτου. Για να εξηγούμεθα μιλάμε για αντίστοιχα βέλη και όχι χώματα που πετάνε αγαπημένα μας παιδιά στις παραλίες του Αστακού τής όμορφης Αιτωλίας.
        Εάν κάτι εξακολουθητικά δεν γίνεται κατανοητό δεν σημαίνει απαραίτητα, ότι για τούτο την αποκλειστική ευθύνη φέρει ο αναγνώστης, στο πλαίσιο των πιθανοτήτων θα πρέπει να εξετασθεί και το ενδεχόμενο ασαφούς μηνύματος του συντάκτη. Ειδικά εάν αποδειχθεί ότι οι αστακοί τελιώσανε και μείνανε μόνο η σαλάτα με τα κριτσίνια, τις τσιπούρες, το χταπόδι και το Ασύρτικο, κατά το Πρώτο Θέμα τουλάχιστον, που απέναντι στον «γκουρού», δεν φέρει και ιδιαίτερα τεκμήρια αντικειμενικότητας.
        Φτάνουμε λοιπόν επιτέλους στο προσωπικό παράδειγμα. Τι φταίει; Ότι είναι διεθνούς εμβέλειας οικονομολόγος και ότι συνομιλεί με τους άλλους κορυφαίους τής επιστήμης του; Πειράζει μήπως ότι παρέμεινε συνεπής σε όσα υποστήριζε και παραιτήθηκε; Ότι δηλαδή προτίμησε να μην έχει πλέον τον μισθό τού υπουργού, που δεν είναι ευκαταφρόνητος; Ότι τον δέχονται τα καλύτερα πανεπιστήμια στο εκπαιδευτικό τους προσωπικό; Ή μήπως θεωρεί ο συντάκτης ότι παίρνει κάποιον συμφοιτητή του από τη σχολή, που κάνει καριέρα σε κάποιο Καίμπριτζ ή Τέξας για να μεσολαβήσει ώστε να τρυπώσει εκεί σαν τον Βουτσά στην γνωστή ταινία;
        Για το θέμα τής περιουσίας σε τράπεζες του εξωτερικού είναι κάτι που όντως χρήζει έρευνας. Αρχίζοντας από τις πηγές τού συντάκτη. Ίσως εκεί να κάνουν μπάνιο και οι αστακοί.
        Τέλος για το θέμα τής υγείας τής κοινωνίας στην οποία απευθύνεται ο «γκουρού», ο συντάκτης, εμείς οι τρεις και όσοι μας διαβάζουν, σε τι θεωρεί ο συντάκτης ότι έχει λάθος στην διάγνωσή του και στις προτάσεις βελτίωσης. Στην συνέχεια ας δούμε πώς συμβάλλει και ο καθένας μας, ώστε αυτή η υγεία τής κοινωνίας να βελτιωθεί.
        Συγγνώμη για το απότομο κλείσιμο, όμως επιφυλασσομαστε να επανέλθουμε αν εμφανιστούν οι αστακοί.

        Μου αρέσει!

  2. Κύριε Δελημάνη. Σας ευχαριστώ γιατί μου ανοίγετε την όρεξη με τα ψάρια του γκουρού. Όντως δεν είναι αστακοί. Όμως όλα τα άλλα, θα τα επιθυμούσα σε έναν λιτό βίο. Και είναι και πολύ αστραφτερά. Χαρούμενα και αεράτα. Και η ωραιοτάτη εικαστικός. Θα ήθελα έναν τέτοιο λιτό βίο. Τί να κάνουμε; Ας αρκεσθώ στους φόρους μου, στα λίγα βιβλία μου και στην παλαιομοδιτισμό μου. Κάνω πέρα για να διαβούν….ή, με τα λόγια του ποιητή, (άλλος και αυτός, μονόχνωτος και μισάνθρωπος):
    A! κύριε, κύριε Mαλακάση,
    ποιος θα βρεθεί να μας δικάσει,
    μικρόν εμέ κι εσάς μεγάλο,
    ίδια τον ένα και τον άλλο;
    Tους τρόπους, το παράστημά σας,
    το θελκτικό μειδίαμά σας,
    το monocle που σας βοηθάει
    να βλέπετε μόνο στο πλάι
    και μόνο αυτούς να χαιρετάτε
    όσοι μοιάζουν αριστοκράται,
    την περιποιημένη φάτσα,
    την υπεροπτική γκριμάτσα
    από τη μια μεριά να βάλει
    της ζυγαριάς, κι από την άλλη
    πλάστιγγα να βροντήσω κάτου,
    μισητό σκήνωμα, θανάτου
    άθυρμα, συντριμμένο βάζον,
    εγώ, κύμβαλον αλαλάζον.
    A! κύριε, κύριε Mαλακάση,
    ποιος τελευταίος θα γελάσει;

    Μου αρέσει!

  3. Αγαπητέ παρεμβατικέ συναγωνιστή,
    Πρώτη διαπίστωση:
    Η αλήθεια απέχει από την κακεντρεχή σου ερμηνεία. Αυτό να το ψάξεις, διότι γίνεσαι λιγότερο αξιόπιστος.

    Διαπίστωση δεύτερη:
    Έχω πολλάκις θέσει ερωτήματα, αναφορικά με σχολιασμούς σου στον Βαρουφάκη, στα οποία δεν απαντάς ποτέ επί τής ουσίας, αλλά υπεκφεύγεις. Δεν ασχολείσαι τελικά καθόλου με τον Καίσαρα, με τις πράξεις του, έστω με τα λεγόμενά του χωρίς τουλάχιστον να τα παρερμηνεύεις, αλλά με τις ερμηνείες που δίνεις εσύ για το πώς φαίνεται σε εσένα αυτός και η γυναίκα του. Πέρα από τον προβληματισμό που αναφέρθη ήδη στην πρώτη διαπίστωση σχετικά με την κακεντρέχεια των ερμηνειών που δίνεις για τον Βαρουφάκη, θεωρώ ότι η σχετική προσέγγισή σου -ως προσέγγιση και μόνο, γιατί για την ερμηνεία τών όσων σου φαίνονται αναφέρθηκα στην πρώτη διαπίστωση- θα ήταν πιό ολοκληρωμένη αν δεν περιοριζόταν μόνο στο φαίνεσθαι.

    Διαπίστωση τρίτη:
    Με την παραβολή τού ανωτέρω ποιήματος κατά την άποψη και των τριών μας αδικείς κατάφορα και τον Βαρουφάκη και τον εαυτό σου. Όπως και οι αστακοί έτσι και το ποίημα βγάζουν μεν χαμόγελο είναι όμως εκτός θέματος. Είναι όμως τούτος ο στόχος σου;

    Συνοψίζοντας:
    Απλά βιάζεσαι να κρίνεις τον Βαρουφάκη και παρά τα προφορικά σου σχόλια περί συμπάθειας, στα γραπτά υπάρχει μια κακεντρέχεια και απόσταση από την πραγαματικότητα.

    Υ.Γ. 1
    Αναφορικά με τα σχόλια που έκανες για τον λαό διαπιστώσαμε μια κάποια ανησυχητική ομοιότητα με την υπεροψία τού Μαλακάση στο ποίημα που επέλεξες. Για την κάποια υπεροψία σου και την σχέση της με την επιλογή τού ανωτέρω ποιήματος ένας αγαπημένος άνθρωπος, που μας άφησε βιαστικά, και που εσύ είχες την τύχη για κάποιο διάστημα να απολαύσεις, αλλά εγώ μόνο για ελάχιστα κατάφερα να διασταυρωθώ, με την διεισδυτική του ματιά, την οξυδερκή του κρίση, την βαθιά γνώση τής επιστήμης του και την αγάπη που τον περιέβαλλε, θα μπορούσε να μας πει τις απόψεις του. Όμως βρίσκεται τώρα με καλύτερη παρέα.

    Υ.Γ. 2
    Μια και ο λόγος ήταν περί συνειρμών, το ποίημα για τον Μαλακάση σε ‘μένα τουλάχιστον θύμησε το τραγούδι του διδύμου Νεγρεπόντης-Κηλαηδόνης που ονομάζεται:

    ο Εργένης

    Το θέατρο πανάκριβο, το σινεμά επίσης
    κι η μοναξιά αφόρητη στο σπίτι να καθήσεις.
    Διάλεξις εδίδετο περί του Μαλακάση
    κι είπε κι αυτός ο έρημος να πάει να ξεσκάσει.

    Βεβαίως κάπως έπληξε πολλές χρονολογίες,
    μα ευτυχώς υπήρξανε και οι απαγγελίες.
    Η ώρα του επέρασε χωρίς καμιά δεκάρα,
    άσε που είχε όφελος κι εφτά οχτώ τσιγάρα.

    Σκεπτόμενος τον συγκάτοικό μας και τούς υποτίτλους του μάλλον θα ταίριαζε το τραγούδι να ονομαζόταν ο Ασθενής.

    Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Κύριε Δελημάνη και Σια! Επιμένεις στην ουσία των λεγομένων του γκουρού και όχι στο φαίνεσθαι. Εν τοιαύτη περιπτώσει, αυτός που είναι γκουρού, ας καταθέσει προς κρίση ένα συνολικό και λεπτομερές σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης, για να το κρίνουμε, και όχι απλά κάποια bitcoins και ναι μεν αλλά. Αναλυτικό σχέδιο δεν έχει καταθέσει. Εγώ, παρά ταύτα, επιμένω στο φαίνεσθαι. Η διαφορά του μεταμοντέρνου από άλλες καταστάσεις βίου, είναι ότι στο πρώτο έχει την ευχέρεια το υποκείμενο ν «παίζει» με διάφορα στυλ, να «σερφάρει» σε ιδεολογίες και εικόνες, δεν κρύβεται. Υπ’αυτή την έννοια, λοιπόν, ο γκουρού είναι μεταμοντέρνος. Το υποκείμενο άλλων εποχών, επειδή σεβόταν στοιχειωδώς τη δημόσια εικόνα, μπορεί στην ιδιωτική του ζωή να έκανε τα χείριστα, όμως δημόσια ήταν το «παιδί του λαού», ο «πατερούλης», ο «πρώτος αγρότης» κτλ. Τί να κάνουμε, επιλέγω την τελευταία εκδοχή! Νομίζω ότι απάντησα και για τις προτάσεις και για το φαίνεσθαι.

    ΥΓ. Παρά ταύτα, επειδή γνωρίζω ότι αυτό είναι συνολικά το mood της εποχής μας, έδωσα και δίνω περιθώρια παρεμβάσεων στον γκουρού-εξ ού και τα λόγια συμπαθείας προς αυτόν. Άλλο όμως αυτό, η συμπάθεια, και άλλο η σοβαρή πολιτική και οικονομική πρόταση. Αλήθεια, μια και το έφερε η κουβέντα, ποιά είναι η πολιτική πρόταση του γκουρού; Αν δεν κάνω λάθος, μία Ευρώπη της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ανάπτυξης! Προτιμώ τον Τραμπ, τον Πούτιν και τον Ερντογάν!!!

    Μου αρέσει!

  5. manolisgvardis!
    Σία δεν έχουμε εμείς! Μπορεί να είμαστε τρία ξαδέρφια, όμως κανένας μας δεν διατηρεί σχέσεις με κάποια Σία. Μήπως μας μπερδεύεις με άλλους που μπορεί να έχεις γνωρίσει και εκείνοι να γνωρίζουν κάποια Σία; Εμείς πάντως με κανέναν που έχει στο περιβάλλον του κάποια Σία δεν έχουμε νταραβέρια!
    Αναφορικά τλωρα με την έννοια που δίνεις στο «μεταμοντέρνο υποκείμενο» σε ερωτούμε εαν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής λόγω τής χρήσης που έκανε στην εικόνα του ήταν μεταμοντέρνος. Κατά την άποψή μας ο συγκεκριμένος πολιτικός είχε συλλάβει την σημασία που είχε η τέχνη της φωτογραφίας στην πολιτική και παρουσίαζε την εικόνα του εύλογα με κατά τον κατά τους στόχους του και την ικανότητά του προσφορότερο τρόπο. Θυμήσου την εικόνα Καραμανλή-Kennedy μετά των συζύγων τους και τον ρόλο που έπαιξε στην συνείδηση όσων την είδαν. Τηρουμένων τών αναλογιών, τι διαφορετικό κάνει ο για εσένα «μεταμοντέρνος» πολιτικός Βαρουφάκης; Η αγκαλιά τού ενός με την σύζυγό του με φόντο την Ακρόπολη είναι τόσο «μεταμοντέρνο» σε σχέση με το «παραδοσιακό»: «Ακριβή μου Σοφία» του Γεωργίου Παπανδρέου; Το έδαφος που πατάμε στην συζήτηση αυτή γλιστράει επειδή μας λείπουν τα πιό ξεκάθαρα κριτήρια.
    Σχετικά με τις απόψεις σου περί φαίνεσθαι, μας γράφεις: «Επιμένεις στην ουσία των λεγομένων του γκουρού και όχι στο φαίνεσθαι», ενώ εμείς γράφουμε: «… η σχετική προσέγγισή σου … θα ήταν πιό ολοκληρωμένη αν δεν περιοριζόταν μόνο στο φαίνεσθαι». Είναι ξεκάθαρο;
    Θα σε απογοητεύσουμε, αλλά και επί του περιεχόμένου δεν απήντησες. Απλά έθεσες ερωτήματα, στα οποία θεωρείς ότι ο οικονομολόγος-πρώην υπουργός δεν έχει απαντήσει. Από κρίση, παράθεση και αντιπράθεση επιχειρημάτων ουδείς λόγος να γίνεται. Θα μπορούσε να γίνει λόγος για απάντηση επί των προτάσεων, εάν σε συγκεκριμένη πρόταση, όπως ο «γκουρού» την παρουσιάζει, αντιπαρέθετες την επιχειρηματολογία σου. Αντ’ αυτού έγραψες ότι δεν έχει προτάσεις. Ξέρεις, επειδή μπαίνουμε στον κόπο και τον διαβάζουμε, αλλά και βλέπουμε στο διαδίκτυο τις παρεμβάσεις του, ομολογούμε ότι παρόλο που μοιραζόμαστε την δουλεία στα τρία, πάλι αυτό θέλει χρόνο.
    Τώρα αναφορικά με τις απόψεις τού Βαρουφάκη επί των θεμάτων που θίγεις και δεν μπορείς να βρείς αυθόρμητα όμως εμείς θυμηθήκαμε το βιβλίο του με τον James Galbraith και τον Holland Stewart και το Σχέδιο των 5 σημείων που παρουσίασε φέτος.
    Βέβαια, όπως φάνηκε σε προφορική μας συνομιλία μας, όπου δεν διαφώνησες μαζί μας, θα μπορούσε κάποιος που είχε ήδη επικοινωνήσει με εκείνον που αποκαλείς στην συγκεκριμένη επικοινωνία μας «γκουρού» και είχε θέσει ερωτήματα στα οποία αυτός ο «γκουρού» είχε απαντήσει με video-παρέμβαση, να στραφεί σε εκείνον πάλι εάν επιθυμεί πραγματικά απαντήσεις του σε ερωτήματα που τον προβληματίζουν.
    Ενώ όμως και τα τρία ξαδέλφια δεν καλύπτουμε αυτήν την προϋπόθεση, εσύ μπορείς!
    Πέρα από τον «γκουρού» και στα λόγια συμπάθειας που στο πληκτρολόγιο δεν βρίσκεις, εμείς οι τρεις προσωπικά δεν θεωρούμε ότι υπάρχει Ευρώπη τής κοινωνικής δικαιοσύνης και της ανάπτυξης. Επιθυμούμε όμως μία Ευρώπη τής κοινωνικής δικαιοσύνης και της ανάπτυξης, και στην δική μας Ευρώπη δεν εξαιρούμε την Ρωσσία και τον ηγέτη της που τώρα είναι ο Πούτιν. Για τις ΗΠΑ θεωρούμε προτιμότερο τον Trump από την Clinton. Για τον δε Erdoğan πιστεύουμε ότι έχει άλλες προτεραιότητες και όχι την Ευρώπη, όποια Ευρώπη και αν εννοούμε από εκείνες που αναφερθήκαμε.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s