55799ae2a781d

Ένας μοντέρνος άνθρωπος, και ως προς αυτό είναι μοντέρνος, ζει εξοικειωμένος με πλήθος αντιθέτων εγκατεστημένων στο ημίφως της σκέψης του και που έρχονται το καθένα με τη σειρά του στο προσκήνιο. Δεν είναι μόνο αυτό: αυτές οι εσωτερικές αντιφάσεις ή αυτές οι ανταγωνιστικές συνυπάρξεις στον χώρο μας δεν γίνονται γενικά αισθητές και σπάνια μόνο σκεπτόμαστε ότι δεν υπήρχαν ανέκαθεν. Θα ήταν ωστόσο αρκετό να θυμηθούμε ότι η ανεκτικότητα, η ελευθερία της εξομολόγησης και της γνώμης είναι πάντοτε πράγμα πολύ όψιμο· δεν μπορεί να νοηθεί και να διεισδύσει στους νόμους και στα ήθη παρά σε μια προχωρημένη εποχή, όταν τα πνεύματα έχουν πλουτίσει και αποδυναμωθεί προοδευτικά από την ανταλλαγή των διαφορών τους. Ο φανατισμός, αντίθετα, θα ήταν μια τρομακτική αρετή των καθαρών καιρών….

Οι πιο μεγάλοι άνθρωποι είναι εκείνοι που τόλμησαν να εμπιστευθούν τη δική τους κρίση-το ίδιο και οι πιο ηλίθιοι

Ένας σοβαρός άνθρωπος έχει λίγες ιδέες. Ένας άνθρωπος με ιδέες δεν είναι ποτέ σοβαρός

Η ανάλυση σε κάνει μερικές φορές να αντιπαθήσεις στις λεπτομέρειες του κάτι που ήταν ανεκτό ως σύνολο. Και το να ζεις με κάποιον είναι ένα είδος ανάλυσης, που έχει τα ίδια αποτελέσματα

Όλη η κοινωνική δομή είναι θεμελιωμένη στην πίστη ή στην εμπιστοσύνη. Κάθε εξουσία εγκαθίσταται πάνω σ’αυτές τις ψυχολογικές ιδιότητες. Μπορούμε να πούμε ότι ο κοινωνικός κόσμος, ο δικαστικός κόσμος, ο πολιτικός κόσμος είναι ουσιαστικά μυθικοί, δηλαδή κόσμοι που οι νόμοι, οι βάσεις, οι σχέσεις που τους συνιστούν δεν έχουν δοθεί, προταθεί, από την παρατήρηση των πραγμάτων, από μία διαπίστωση, από μία άμεση αντίληψη· αλλά, αντίθετα, αποκτούν από μας την ύπαρξή τους, τη δύναμή τους, τη δράση ώθησης και καταναγκασμού· κι αυτή η ύπαρξη, κι αυτή η δράση είναι τόσο ισχυρότερες, όσο περισσότερο αγνοούμε ότι προέρχονται από μας, από το πνεύμα μας

Ο ορισμός του Ωραίου είναι εύκολος: είναι αυτό που απελπίζει…

Αυτό που κάνεις άριστα, είναι αναπόφευκτη παγίδα

Αυτό που τραγουδιέται ή αρθρώνεται στις πιο επίσημες ή στις πιο κρίσιμες στιγμές της ζωής· αυτό που τονίζεται στις λειτουργίες· αυτό που ακούγεται σαν ψίθυρος ή σαν αναστεναγμός στην κορυφή του πάθους· αυτό που ηρεμεί ένα παιδί ή έναν δυστυχισμένο· αυτό που μαρτυρεί την αλήθεια σ’έναν όρκο, είναι λόγια που δεν μπορούν να αναλυθούν σε ιδέες ξεκάθαρες, ούτε να χωριστούν, χωρίς να γίνουν παράλογα ή μάταια, από ορισμένο τόνο ή από ορισμένο τρόπο. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις ο τόνος και το ύφος της φωνής υπερισχύουν του νοητού που εγείρουν: απευθύνονται στη ζωή μας μάλλον παρά στο πνεύμα μας-Εννοώ ότι αυτά τα λόγια μας καλούν να γίνουμε, παρά μας καλούν να καταλάβουμε

Το πνεύμα κάνει κάτι από το τίποτα, και μετατρέπει κάτι σε τίποτα. Προσθέτει και αφαιρεί ύπαρξη. Το δυσκολότερο για το πνεύμα είναι να μένει αμέτοχο

Η μνήμη είναι το μέλλον του παρελθόντος

Ένα ρωμαλέο πνεύμα περιέχει, συγκρατεί και διατηρεί σε καλή κατάσταση ό,τι χρειάζεται για να καταστρέφει τις απόψεις του και τα συστήματά του. Είναι πάντα έτοιμο να προσβάλει τα «συναισθήματά»του, να απορρίψει τους «λόγους» του

Όποιος διευκρινίζει έγκλημα ή προσβολή ή δυστυχία, τα αδειάζει

Πηγή: Πωλ Βαλερύ. Επιλογή από το έργο του, μετάφραση Χαρά Μπανάκου-Καραγκούνη, εκδόσεις στιγμή, Στοχασμοί-15, 1996, 2007

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s