220px-Engels_1856

Από το μακρινό παρελθόν το άρθρο [πηγή]. Πολύ σωστά επισημαίνει ο συντάκτης την αναντιστοιχία και (ύποπτη) ασυνέπεια των «ευσεβών πόθων» και των «ωραίων ονείρων»:

[…]»Μόνο μία λέξη για την «οικουμενική αδελφική ένωση των λαών» και την χάραξη των «συνόρων που καθιερώνει η κυρίαρχη θέληση των ίδιων των λαών στην βάση των εθνικών τους χαρακτηριστικών». Οι Ενωμένες Πολιτείες και το Μεξικό είναι δύο δημοκρατίες, στις οποίες η θέληση του λαού είναι κυρίαρχη. 
Πώς συνέβη και ξέσπασε πόλεμος για το Τέξας ανάμεσα στις δύο δημοκρατίες, οι οποίες σύμφωνα με την ηθική θεωρία, έπρεπε να είναι «αδελφικά ενωμένες» και «ομόσπονδες», και πώς, εξαιτίας «γεωγραφικών, εμπορικών και στρατηγικών αναγκών», η «κυρίαρχη θέληση» του Αμερικάνικου λαού, υποστηριζόμενη απ’ την γενναιότητα των Αμερικάνων εθελοντών, μετακίνησε τα σύνορα που είχε χαράξει η φύση μερικές εκατοντάδες μίλια πιο νότια; Και θα κατηγορήσει ο Μπακούνιν τους Αμερικάνους γι’ αυτόν τον «κατακτητικό πόλεμο» που παρότι δίνει ένα γερό χτύπημα στην θεωρία του, την βασισμένη στην «δικαιοσύνη και την ανθρωπιά», διεξήχθη πλήρως και αποκλειστικά προς το συμφέρον του πολιτισμού; Ή μήπως είναι ίσως ατύχημα που η θαυμάσια Καλιφόρνια αποσπάστηκε απ’ τους τεμπέληδες Μεξικάνους, που δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε μ’ αυτήν; Που οι δραστήριοι Γιάνκηδες με την εντατική εκμετάλλευση των Καλιφορνέζικων ορυχείων χρυσού αυξάνουν τα μέσα κυκλοφορίας, σε μερικά χρόνια θα συγκεντρώσουν μεγάλους πληθυσμούς και εκτεταμένο εμπόριο στα πιο κατάλληλα μέρη της ακτής του Ειρηνικού Ωκεανού, δημιουργούν μεγάλες πόλεις, επικοινωνίες με ατμόπλοια, κατασκευάζουν σιδηρόδρομο απ’ την Νέα Υόρκη στο Σαν Φρανσίσκο, ανοίγοντας στην πραγματικότητα για πρώτη φορά τον Ειρηνικό Ωκεανό στον πολιτισμό, και δίνοντας για τρίτη φορά στην ιστορία νέα κατεύθυνση στο παγκόσμιο εμπόριο; Η «ανεξαρτησία» μερικών Ισπανόφωνων της Καλιφόρνιας και του Τέξας ίσως δοκιμάστηκε απ’ αυτό, σε κάποια μέρη η «δικαιοσύνη» και οι άλλες ηθικές αρχές ίσως βιάστηκαν, αλλά τι είναι αυτά τα γεγονότα μπροστά σε τέτοια γεγονότα»κοσμοϊστορικής σημασίας;»[…] [1]- όπου στην παραπομπή τσιτάρεται ο εικονιζόμενος Ένγκελς….

Σύμφωνοι, λοιπόν, τα ωραία λόγια είναι τα λόγια των χορτασμένων και των άνετων. Μην τα παίρνετε τοις μετρητοίς!, Διότι, συνεχίζει:

Είκοσι χρόνια μετά, οδεύοντας προς  το 2013, μιας και η υπόθεση της δικαιοσύνης είναι περισσότερο από ποτέ ένα  άκρως επικίνδυνο παράδοξο, η πραγματικότητα παραμένει σιδερένια κι «εμείς οι δυτικοί» υποτίθεται ότι ευημερούμε, ο καθένας μόνος του, ας παραταθεί αυτό που εξασφαλίζει την «ευημερία» μας.  Το «πάτημα στο σβέρκο» των  6,3 πλέον δισεκατομμυρίων ώστε να μην γίνουμε, κι «εμείς», αδέρφια μέσα στην φτώχεια, και έτσι να μπορούνε κάποιοι από «εμάς» να διαβάζουν υπερήφανοι την «Ηθική» του Σπινόζα από τα δεκατέσσερα τους, να διδάσκουν, να διδάσκονται και να τσαμπουνάνε, τις ανθρωπιστικές καθολικότητες της «βαθιάς» Ευρώπης στα αμφιθέατρα του φωταγωγημένου από τον δυτικό πολιτισμό πλανήτη…

Όμως, ακριβώς τα δισεκατομμύρια της πείνας ζητούν και ταξιδεύουν για να φθάσουν σε αυτούς που τους πατάνε το σβέρκο. Οπότε, ο Ένγκελς δικαιώνεται από την πίσω πλευρά. Γιατί μήπως τελικά συγκρίνεται η Καλιφόρνια με το  Μεξικό; Ή μήπως οι «παρίες» της εποχής, Σέρβοι, Αλβανοί, Βούλγαροι, δεν θα δώσουν τα πάντα για να φάνε και αυτοί κάτι από τα τραπέζια των τόσο μισητών….δυτικών πατρόνων τους;

Advertisements

One thought on “Μην πετάμε το μωρό μαζί με τ’ απόνερα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s