At the height of his success, Bowie created his most famous role, Ziggy Stardust, as a kind of alter ego. In Bowie’s show, Ziggy was a rock-and-roll messiah from outer space who is torn apart in the end by his fans in a brilliant song entitled “Rock ‘n’ Roll Suicide.” The story, which is typically Bowie-esque, is a paranoid druggy science-fiction fantasy. Rolling Stone magazine published a hilarious conversation with William Burroughs in which Bowie tries to explain: “The end comes when the infinites arrive. They really are a black hole, but I’ve made them people because it would be very hard to explain a black hole on stage,” et cetera. The music and the show, however, are among the best things ever done in rock and roll; theater brought back to its ritual origins: the sacrifice of the king.



Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s