Ας δούμε λοιπόν λίγο τα δημογραφικά δεδομένα των ισλαμικών χωρών: ο μέσος όρος από 6,8 παιδιά ανά γυναίκα (1975) έχει πέσει στα 3,7 (2005). Démographie-Islam-Première-Religion-Monde-2070-2-e1489071717962

Στο Μαρόκο το ποσοστό έχει πέσει από 7,3 σε 2,4. Στην Αλγερία από 8,4 σε 2,6. Στην Σαουδική Αραβία από 8,5 σε 3,6. Σε Τυνησία και Ιράν το ποσοστό δεν φθάνει πια το κατώφλι ανανέωσης του πληθυσμού, έχει πέσει από 7,3 σε 2. Τα φυλετικά κράτη αντέχουν κάπως: στη Λιβύη από 7,6 σε 2,8. Στην Ιορδανία από 8 σε 3,5. Στο Ομάν από 8,6 σε 3,6. Μάλιστα, η συνάρτηση ισλαμοποίησης με αύξηση του ποσοστού τεκνοποιίας δεν επαληθεύεται πάντα: στο Ιράν το 1985, εν μέσω ισλαμικής επανάστασης, το ποσοστό γέννησης παιδιών «βυθίστηκε», με αποτέλεσμα από 6,8 παιδιά το 1985 σήμερα να είναι 2,1. Στον Λίβανο το πνεύμα αντίστασης των σιιτών δεν εμπόδισε την πτώση του ποσοστού τεκνοποιίας περισσότερο και από τους χριστιανούς Μαρωνίτες. Ενώ στον Χριστιανισμό η απο- χριστιανοποίηση έπαιξε σημαντικό ρόλο μαζί με την εκπαίδευση στην πτώση των ποσοστών, στον μουσουλμανικό κόσμο η επανα-ισλαμοποίηση δεν εμποδίζει την αντίστοιχη πτώση, διότι η νέα ισλαμική θρησκευτικότητα έχει ήδη εντός της εξατομικευμένες αρχές και όχι κοινοτικές.

Πηγή: S. Amghar, P. Haenni, Le mythe de l’ islam conquérant, Le Monde Diplomatique- Manière de Voir, 10-11/2019, p. 64.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s