808ABF2346B4519C2DEDD2D8406F151A

Προς άπαντες τους όψιμους επικριτές και τους λίγους πια υπερασπιστές του εφαρμοσμένου κομμουνισμού. Η ιστορία, σχεδόν αυτοβιογραφία, ενός τέκνου της Α. Γερμανίας, που έζησε την πτώση του τείχους. Με δύο παππούδες, τον ένα αγωνιζόμενο κομμουνιστή εξόριστο στη Γαλλία και τον άλλον πιστό εθνικοσοσιαλιστή και μετέπειτα κομμουνιστή. Παραθέτω:

«πιστεύω ότι και για τους δύο μου παππούδες η ΛΔΓ ήταν κατά κάποιο τρόπο μια χώρα των ονείρων, μια χώρα όπου θα μπορούσαν να ξεχάσουν όλα τα στενάχωρα πράγματα που τους είχαν συμβεί έως τότε. Ήταν νέο ξεκίνημα, η ευκαιρία να ξεκινήσουν πάλι απ’ την αρχή. Οι διώξεις, ο πόλεμος, η αιχμαλωσία, όλα τα φριχτά πράγματα που έζησαν ο Γκέρχαρντ και ο Βέρνερ, μπορούσαν να ενταφιαστούν κάτω απ’ τον τεράστιο σωρό των ερειπίων του παρελθόντος. Στο εξής θα μετρούσε μόνο το μέλλον. Από το τραύμα γεννήθηκε το όνειρο. Η ιδέα να δημιουργηθεί ένα αντιφασιστικό κράτος είλκυε και τους δύο. Ο Γκέρχαρντ μπόρεσε να πιστέψει την ψευδαίσθηση ότι οι πολίτες της ΛΔΓ διέφεραν ριζικά από τους Γερμανούς που κάποτε έδιωξαν την οικογένειά του από τη χώρα. Και ο Βέρνερ μπορούσε να συμπεριφερθεί σαν να πίστευε ανέκαθεν στο σοσιαλισμό. Όλες οι πληγές, όλα τα λάθη ξεχνιούνταν, συγχωρούνταν, αν ήσουν έτοιμος να συμμετάσχεις σ’ αυτήν τη νέα κοινωνία. Η νέα πίστη αντί των παλιών βασάνων: αυτή ήταν η ιδρυτική συμφωνία της Λαοκρατικής Δημοκρατίας»

(σ. 221)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s